Meta tags:

Headings (most frequently used words):

วันอังคารที่, 2554, aom, 22, กุมภาพันธ์, 25, มกราคม, ผู้ติดตาม, คลังบทความของบล็อก, เกี่ยวกับฉัน, กลอนแบบซึ้ง,

Text of the page (most frequently used words):
คำว่าเพื่อน (5), กลอน (3), กลอนตลก (3), #มกราคม (2), กลอนกวนกวน (2), ไม่มาวเหล้าแล้วยัง (2), จะมาวเบียร์ (2), กุมภาพันธ์ (2), แชร์ใน (2), pinterest (2), แชร์ไปที่ (2), facebook (2), แชร์ไปยัง (2), blogthis (2), ส่งอีเมลข้อมูลนี้ (2), ไม่มีความคิดเห็น (2), ที่ (2), เขียนโดย (2), มีค่าหนัก (2), กว่าคำไหน (2), วันอังคารที่ (2), 2554 (2), อยากบอกว่ารักเหลือล้นก็จนใจ (2), แต่บอกรักเธอได้เพียงสายตา (2), ทุกอณูหัวใจไฝ่่ฝันหา (2), เฝ้าคำนึงถึงเสมอเธอไม่รู้ (2), ทำให้มีความสุขทุกเวลา (2), ทั้งถ้อยคำและน้ำใจเธอให้พี่ (2), ยิ่งนานเข้ายิ่งตรึงใจในดวงนี้ (2), ความเป็นมิตรนิดน้อยคอยรบเร้า (2), กราบ (2), ทุก (2), วัน (2), ข้าฯ (2), ตดแล้วนั่ง (2), aom (2), การเดินทาง, ธีม, ขับเคลื่อนโดย, blogger, ดูโปรไฟล์ทั้งหมดของฉัน, มันมีเหตุผลหลายอย่าง, ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน, เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน, บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้, บางคนอาจต้องห้ามใจ, เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้, บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน, และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก, และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น, บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา, ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา, แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา, เราต้องเงียบ, ต้องเฉยชา, ต้องเลี่ยง, ต้องหลบหน้า, ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่, เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ, กับเขา, มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้, แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ, แต่หากจำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง, เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ, ความหวัง, เป็นเหมือนกำลังใจ, แต่มันก็จะไม่สมหวังเช่นกัน, ถ้ามัวแต่หวังอยู่อย่างนั้น, แต่ก็ใช่ว่า, เมื่อก้าวเดินตามฝัน, หรือทำตามความหวังแล้ว, มันจะสำเร็จตามที่ใจต้องการเสมอไป, สำหรับบางอย่าง, มันก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง, มันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้น, มันอาจจะไม่เป็นอย่างนี้, อย่างที่เราต้องการให้มันเป็น, เกี่ยวกับฉัน, 2011, คลังบทความของบล็อก, ผู้ติดตาม, สมัครสมาชิก, บทความ, atom, หน้าแรก, ไม่มีแล้วคนนั่งกินข้าวตรงหน้า, ไม่มีแล้ววาจาอันสดใส, ไม่มีแล้วคำปลอบโยนด้วยหัวใจ, ไม่มีแล้วไม่มีคัยไม่มีเทอ, ไม่มีคนร่วมตากแดดร่วมตากฝน, ไม่มีคนคอยเคียงข้างอยู่เสมอ, ไม่มีคนทุกวันเห็นทุกวันเจอ, ไม่มีเทอฉันจะสุขใด้อย่างไร, ลาแล้วเพื่อนวันวานอันหวานฉ่ำ, ลาแล้วจำไมตรีอันดีใว้, พวกเราเป็นเพื่อนกันตลอดไป, ลาแล้วใจ, ลาแล้วจาก, ไม่อยากลา, ไม่มีแล้วโรงเรียนระเบียบจัด, ไม่มีแล้วโต๊ะเพิ่งขัดอยากให้เขียน, ไม่มีแล้วฝ่ายปกครองไล่นักเรียน, ไม่มีแล้วพวกท้าเซียนเกรียนทุกคน, ไม่มีแล้วสนามบาสดูเพื่อนเล่น, ไม่มีแล้วตอนเย็นๆตั้งวงแฉ, ไม่มีแล้วพวกหน้าวอกแป้งเด็กแคร์, ไม่มีแล้วป้าแก่ๆขายข้าวแกง, ไม่มีแล้วสนามบอลที่เคยใช้, ไม่มีแล้วสปอตไลท์ที่ไร้แสง, ไม่มีแล้วใอ้พวกชอบแสดง, ไม่มีแล้วคัยคอยแกล้งเมื่อจากกัน, ไม่มีแล้ววันเวลาแสนสนุก, ไม่มีแล้วคืนแสนสุขที่แปรผัน, ไม่มีแล้วเพื่อนสนิทนิจนิรันดร์, ไม่มีแล้วเพื่อนกันตลอดไป, คือค่าใจ, และค่าจิต, ควรค่า, คะนึงคิด, คือมิตร, ตลอด, กลอนแบบซึ้ง, บ้างเอื้อนเอ่ยออกมาวิชาการ, บ้างจัดจ้านจี๊ดจ๊าดดูปราดเปรียว, บ้างก็พิมพ์ช้าบ้างนั่งเคี้ยวข้าว, บ้างก็mouthแตกกระจายน้ำลายเหนียว, บ้างก็โผล่แล้วหายแว๊บมาแป็บเดียว, บ้างก็เชี่ยวเชิงชาญการพรรณา, บ้างก็มีลีลาวาจาเด็ด, บ้างเปิดfaceเรียกคู่ใจให้callหา, บ้างเปิดดูmantต่างๆที่ค้างคา, บ้างaddหาเพื่อนใหม่ใส่บ้านตน, บ้างก็เปิดไม่นานสัญญานหลุด, บ้างหมดmoodเครื่องโหลดนานพาลสับสน, บ้างเครื่องรวนเพราะใช้นานสุดทานทน, บ้างก็โดนvirusเข้าเศร้าไปเลย, บ้างพูดคุยเฮฮาประสาเพื่อน, บ้างเลอะเลือนคุยไม่เห็นเป็นแก่นสาร, ออกเดินทางจากบ้านนอกสู่เมืองใหญ่, ที่ใครๆปราถนามาหาฝัน, ที่ทุกคนเดินเข้าออกทุกๆวัน, เพื่อสมหวังตามฝันอันสดใส, แต่ยังมีคนมากมายที่ทนทุกข์, คำว่าสุขไม่รู้ไปอยู่ไหน, จากบ้านนอกเข้าไปในเมืองใหญ่, ความสุขใจไม่เท่าอยู่บ้านเรา, เหมือนตัวผมที่ต้องเดินออกบ้านมา, ต้องจากลาพ่อกับแม่เพราะแพ้รัก, บอกต้วเองเตือนตัวเองจะปักหลัก, ทิ้งความรักที่ผ่านมาให้หมดไป, จะตั้งใจทำหน้าที่ลูกที่ดี, จะไม่หนีปัญหามาลุมเล้า, จะค่อยๆแก้ไขให้บรรเทา, ด้วยตัวเราด้วยใจที่เข้มแข็ง, อาจจะทุกข์สุขบ้างบางเวลา, เพราะตามหาประสบการณ์ของชีวิต, ออกเดินทางมาตามฟ้าลิขิต, เพื่อพิชิตความฝันที่ตามหา, อยากให้พ่อกับแม่และครอบครัว, ไม่ต้องกลัวลูกคนนี้ทำผิดอีก, ต่อแต่นี้ทำอะไรต้องค่อยคิด, จะยึดติดคำพ่อแม่ที่เคยสอน, อยากกลับไปพร้อมหน้าเหมือนเมื่อก่อน, ที่เคยนอนเกลีอกกลิ่งวิ่งไปมา, อยากอยู่ใกล้พ่อกับแม่ทุกเวลา, แต่ต้องมาหางานทำในเมืองใหญ่, เขียนไปใจคิดถึง, กลอนให้กำลังจัย, รัก, ฉันรัก, เธออยู่, รู้, ทั้งรู้, เธอไม่สน, เจ็บ, แสนเจ็บ, ฉันก้ออดทน, เฝ้ารอ, จนกว่าเธอจะเห็นใจ, เหงา, สุดเหงา, เมื่อเธอไม่มาเจอ, เพ้อ, พร่ำเพ้อ, ละเมอหา, คอย, รอคอยเธอ, ทุกเวลา, หวัง, เพียงหวังว่า, ซักวันเธอจะเห็นค่าคนที่รักเธอ, กลอนแอบรัก, พอรู้ว่าเธอเป็นตุ๊ดสุดเศร้าใจ, อยากจีบเธอเป็นคู่ชมสมอุรา, ปากเอิบอิ่มรูปกระจับรับใบหน้า, ดวงเนตรคมผมสลวยรวยรอยยิ้ม, งามอย่างนี้ใครได้เห็นเป็นต้องตา, อกเอวองค์สามส่วนล้วนเข้าที, เทพธิดามาเกิดเชียวหรือนี่, คนอะไรไม่รู้ดูสวยเริ่ด, เราไม่แยกออกจากกัน, ปลาม่ายตอดขี้ไม่แตก, ความรักเหมือนขี้ลอยน้ำ, อยากเป็นนกเอี้ยงคอยเลี้ยงเธอ, อยากเป็นทูตสวรรค์ข้าง, เตียง, อยากเป็นทามาก๊อตให้เธอเลี้ยง, อยากเป็นตุ๊กตาหมีให้เธอกอด, ถ้าแม่โขง, ขึ้นราคา, รักนั้นจะจบลง, รักรองมา, คือแม่โขง, รักแรก, คือแม่ข้า, ขำๆ, เรียนไม่ดีพ่อตบ, เรียนไม่จบสลบคาตีน, เรียนดีพ่อรัก, เรียนรักพ่อตี, ถ้าครูไม่โกรธเราก็โดดไปเรื่อยๆ, เรียนไปเรื่อยๆถ้าเมื่อยเราก็โดด, กูจากางร่มแร้วจุดเทียน, แต่กูไม่สน, เหมือนจุดเทียนกลางสายฝน, รักในวัยเรียน, ครูจะได้ตายห่าเพราะด่านักเรียน, เพราะฉะนั้นเรามาโรงเรียนให้ครูด่า, ครูตายห่าเพราะด่านักเรียน, นักเรียนดีเพราะครูด่า, เพื่อมานั่งหลับในห้องเรียนเอย, ตบท้ายด้วยมาสคาร่าเด้งโดนใจ, แล้วตามด้วยบรัชออนสีสดใส, ตื่นตอนเช้าร๊บแต่งหน้าทาปากสวย, เพราะทุกวันฉันมีเธอ, จันทร์ถึงศุกร์ก้องั้น, เสาร์อาทิตย์คือสวรรค์, การบ้านคือยาพิษ, ขอให้อาภับเกรด, 4จ้า, ถ้าเรียนนั่งหลับ, ขอให้ทองใหลมาทับ, ขอให้เงินไหลมากอง, ปัญญาต๊อกแต๊ก, อิโหล่, โต๋เต๋, สอบไม่, เลยเรียน, ฉะนั้นอย่ได้เรียนมันเลย, อุตส่าห์มานั่งเรียน, เรียนไปก็, ปวดกบาล, ขอเดช, เครื่องถ่ายเอกสารมา, ปัญญาให้เกิดแตกฉาน, ขอเคารพเทป, อัน, สามม้วน, วันเรียน, วิชา, ทั้งวิทยุผู้ประกาศวิชา, อบรมจริยา, แก่ข้าในกาลปัจจุบัน, ขอเคารพน้อมสักการ, แต่โทรทัศนาจารย์, และวีดีโอเอ๊กซ์, ศึกษา, ปาเจรา, วีดีโอโหตุ, โทรทัศน์สรา, ตำราบ่สน, เรื่องเรียน, ดีกว่าเมียที่บ้านบานตะไท, เอิ้กๆๆ, สดุดีพระคุณล้ำของน้ำเบียร์, ดับความเศร้า, โศกสลด, ให้หมดเสีย, เบียร์เย็นๆ, ช่วยคลายทุกข์, ที่รุกเร้า, แสนหรรษาจริงเรา, ได้มาวเบียร์, ได้ทั้งมาวได้ทั้งเพลินเจริญตา, อีกสาวเชียร์, ก็น่ารัก, เป็นหนักหนา, ไม่มาวเหล้า, แต่เรายังมาวเบียร์, ตดแล้วเรา, นั่งเศร้า, เหงาคนเดียว, อุดตูด, ปู้ดเบาเบา, ดูดาว, ยามคราวเหงา, ตดแล้วปล่อย, ลมหวน, ให้ชวนหาว, ตดแล้วเถียง, ว่าเราป่าว, คงเข้าที, ตดในลิฟท์, ขมิบแผ่ว, แว่วสำเนียง, ตดในตู้, คงเพราะ, แต่เก็บเสียง, ตดในตุ่ม, ทุ้มเสียง, เคียงเสนาะ, เราช่ำชอง, ตดขมิบ, กว่าสิบปี, แค่มีกลิ่น, เล็กน้อย, ให้คอยมอง, ไร้สำเนียง, รบกวน, ชวนสยอง, ตดของผม, ดมได้, ไม่มีเสียง, ตดแบบเก่า, แนวโก๋, แบบโคชรา, ตดแนวใหม่, ใช้แร็บ, แต็บแต็บโชว์, ตดดังกว่า, ต้องแรง, แบบแทงโก้, ตดให้ดัง, จังหวะ, ชะชะช่า, ว่าตดเรา, ออกจากก้น, พ่นสวยงาม, อยากจะตด, ต้องตดให้, ได้ยินยล, ตดไม่ดี, ไม่ยอมถ่าย, ไม่เป็นผล, พูดเรื่องตด, เราคอหด, ตดเกือบหาย, เพราะตกเตียง, ด้วยตดเรา, เป่ากระเด็น, ส่วนคืนนี้, ที่รัก, ต้องคอเอียง, มีบางวัน, เหมือนทรัมเปต, ที่แผดเสียง, ตดของเรา, รุ่นเก่า, เป็นเสียงเบส, โธ่, อุ๊ย, ตาย, เผลอตดแรง, ขี้แตกเลย, ยามอยากตด, ไม่ได้ตด, หดหู่ใจ, ยามได้สูด, กลิ่นตด, ช่างสดใส, ยามได้ตด, สดชื่น, ระรื่นตูด, เหม็นไปหมดทั่วมุ้งยุงบินหนี, อนิจาหน้าหนาวสาวนอนตด, ยามเจ็บใจเมื่อได้ตดสดชื่นเอย, ยามเก็บกฎไม่ได้ตดหดฤทัย, ยามได้สูดกลิ่นตดชั่งสดใส, ยามได้ตดสดชื่นระรื่นตูด, ตดอร่อยตดเป็นเพลงบรรเลงเพลิน, ตดอุบาดกากกระเด็นเหม็นทั้งซอย, ตดไม่เป็นดังป้าดสาดเป็นฝอย, ตดดีๆ, มีศิลป์กลิ่นไม่เหม็น, พฤติกรรมของนักแชท, พร้อมอาวุธเคียงคู่, สากกะเบือ, จะยืนคอย, รอรับหน้าประตู, กลับมาบ้านเมื่อไหร่, เป็นได้รู้, อยากมาวเหล้า, มาวเบียร์, ก็มาวไป, เดี๋ยวเหอะน๊า, กลับมาล่ะน่าดู, เอาแต่มาวเพลิดเพลิน, เจริญตา, เฮ้อ, เวงกำ, อะไรเนี่ย, อาเฮียจ๋า,

Text of the page (random words):
aom aom วันอังคารที่ 22 กุมภาพันธ์ พ ศ 2554 กลอนกวนกวน ไม่มาวเหล้าแล้วยัง จะมาวเบียร์ เฮ้อ เวงกำ อะไรเนี่ย อาเฮียจ๋า เอาแต่มาวเพลิดเพลิน เจริญตา เดี๋ยวเหอะน๊า กลับมาล่ะน่าดู อยากมาวเหล้า มาวเบียร์ ก็มาวไป กลับมาบ้านเมื่อไหร่ เป็นได้รู้ จะยืนคอย รอรับหน้าประตู พร้อมอาวุธเคียงคู่ สากกะเบือ พฤติกรรมของนักแชท กลอนตลก ตดดีๆ มีศิลป์กลิ่นไม่เหม็น ตดไม่เป็นดังป้าดสาดเป็นฝอย ตดอุบาดกากกระเด็นเหม็นทั้งซอย ตดอร่อยตดเป็นเพลงบรรเลงเพลิน ยามได้ตดสดชื่นระรื่นตูด ยามได้สูดกลิ่นตดชั่งสดใส ยามเก็บกฎไม่ได้ตดหดฤทัย ยามเจ็บใจเมื่อได้ตดสดชื่นเอย อนิจาหน้าหนาวสาวนอนตด เหม็นไปหมดทั่วมุ้งยุงบินหนี ยามได้ตด สดชื่น ระรื่นตูด ยามได้สูด กลิ่นตด ช่างสดใส ยามอยากตด ไม่ได้ตด หดหู่ใจ โธ่ อุ๊ย ตาย เผลอตดแรง ขี้แตกเลย ตดของเรา รุ่นเก่า เป็นเสียงเบส มีบางวัน เหมือนทรัมเปต ที่แผดเสียง ส่วนคืนนี้ ที่รัก ต้องคอเอียง เพราะตกเตียง ด้วยตดเรา เป่ากระเด็น พูดเรื่องตด เราคอหด ตดเกือบหาย ตดไม่ดี ไม่ยอมถ่าย ไม่เป็นผล อยากจะตด ต้องตดให้ ได้ยินยล ว่าตดเรา ออกจากก้น พ่นสวยงาม ตดให้ดัง จังหวะ ชะชะช่า ตดดังกว่า ต้องแรง แบบแทงโก้ ตดแนวใหม่ ใช้แร็บ แต็บแต็บโชว์ ตดแบบเก่า แนวโก๋ แบบโคชรา ตดของผม ดมได้ ไม่มีเสียง ไร้สำเนียง รบกวน ชวนสยอง แค่มีกลิ่น เล็กน้อย ให้คอยมอง เราช่ำชอง ตดขมิบ กว่าสิบปี ตดในตุ่ม ทุ้มเสียง เคียงเสนาะ ตดในตู้ คงเพราะ แต่เก็บเสียง ตดในลิฟท์ ขมิบแผ่ว แว่วสำเนียง ตดแล้วเถียง ว่าเราป่าว คงเข้าที ตดแล้วปล่อย ลมหวน ให้ชวนหาว ตดแล้วนั่ง ดูดาว ยามคราวเหงา ตดแล้วนั่ง อุดตูด ปู้ดเบาเบา ตดแล้วเรา นั่งเศร้า เหงาคนเดียว ไม่มาวเหล้า แต่เรายังมาวเบียร์ อีกสาวเชียร์ ก็น่ารัก เป็นหนักหนา ได้ทั้งมาวได้ทั้งเพลินเจริญตา แสนหรรษาจริงเรา ได้มาวเบียร์ เบียร์เย็นๆ ช่วยคลายทุกข์ ที่รุกเร้า ดับความเศร้า โศกสลด ให้หมดเสีย สดุดีพระคุณล้ำของน้ำเบียร์ ดีกว่าเมียที่บ้านบานตะไท เอิ้กๆๆ กลอนตลก เรื่องเรียน ปาเจรา วีดีโอโหตุ โทรทัศน์สรา ตำราบ่สน ข้าฯ ขอเคารพน้อมสักการ แต่โทรทัศนาจารย์ และวีดีโอเอ๊กซ์ ศึกษา ทั้งวิทยุผู้ประกาศวิชา อบรมจริยา แก่ข้าในกาลปัจจุบัน ข้าฯ ขอเคารพเทป ทุก ๆ อัน สามม้วน 1 วัน 1 วันเรียน 3 วิชา ขอเดช เครื่องถ่ายเอกสารมา ปัญญาให้เกิดแตกฉาน อุตส่าห์มานั่งเรียน ทุก ๆ วัน เรียนไปก็ ปวดกบาล ฉะนั้นอย่ได้เรียนมันเลย กราบ ปัญญาต๊อกแต๊ก อิโหล่ โต๋เต๋ สอบไม่ o k เลยเรียน 8 ปี กราบ ขอให้เงินไหลมากอง ขอให้ทองใหลมาทับ ถ้าเรียนนั่งหลับ ขอให้อาภับเกรด 4จ้า การบ้านคือยาพิษ เสาร์อาทิตย์คือสวรรค์ จันทร์ถึงศุกร์ก้องั้น เพราะทุกวันฉันมีเธอ ตื่นตอนเช้าร๊บแต่งหน้าทาปากสวย แล้วตามด้วยบรัชออนสีสดใส ตบท้ายด้วยมาสคาร่าเด้งโดนใจ เพื่อมานั่งหลับในห้องเรียนเอย นักเรียนดีเพราะครูด่า ครูตายห่าเพราะด่านักเรียน เพราะฉะนั้นเรามาโรงเรียนให้ครูด่า ครูจะได้ตายห่าเพราะด่านักเรียน รักในวัยเรียน เหมือนจุดเทียนกลางสายฝน แต่กูไม่สน กูจากางร่มแร้วจุดเทียน เรียนไปเรื่อยๆถ้าเมื่อยเราก็โดด ถ้าครูไม่โกรธเราก็โดดไปเรื่อยๆ เรียนดีพ่อรัก เรียนรักพ่อตี เรียนไม่ดีพ่อตบ เรียนไม่จบสลบคาตีน กลอนตลก ขำๆ รักแรก คือแม่ข้า รักรองมา คือแม่โขง รักนั้นจะจบลง ถ้าแม่โขง ขึ้นราคา อยากเป็นตุ๊กตาหมีให้เธอกอด อยากเป็นทามาก๊อตให้เธอเลี้ยง อยากเป็นทูตสวรรค์ข้าง ๆ เตียง อยากเป็นนกเอี้ยงคอยเลี้ยงเธอ ความรักเหมือนขี้ลอยน้ำ ปลาม่ายตอดขี้ไม่แตก เราไม่แยกออกจากกัน คนอะไรไม่รู้ดูสวยเริ่ด เทพธิดามาเกิดเชียวหรือนี่ อกเอวองค์สามส่วนล้วนเข้าที งามอย่างนี้ใครได้เห็นเป็นต้องตา ดวงเนตรคมผมสลวยรวยรอยยิ้ม ปากเอิบอิ่มรูปกระจับรับใบหน้า อยากจีบเธอเป็นคู่ชมสมอุรา พอรู้ว่าเธอเป็นตุ๊ดสุดเศร้าใจ ความเป็นมิตรนิดน้อยคอยรบเร้า ยิ่งนานเข้ายิ่งตรึงใจในดวงนี้ ทั้งถ้อยคำและน้ำใจเธอให้พี่ ทำให้มีความสุขทุกเวลา เฝ้าคำนึงถึงเสมอเธอไม่รู้ ทุกอณูหัวใจไฝ่่ฝันหา แต่บอกรักเธอได้เพียงสายตา อยากบอกว่ารักเหลือล้นก็จนใจ ความเป็นมิตรนิดน้อยคอยรบเร้า ยิ่งนานเข้ายิ่งตรึงใจในดวงนี้ ทั้งถ้อยคำและน้ำใจเธอให้พี่ ทำให้มีความสุขทุกเวลา เฝ้าคำนึงถึงเสมอเธอไม่รู้ ทุกอณูหัวใจไฝ่่ฝันหา แต่บอกรักเธอได้เพียงสายตา อยากบอกว่ารักเหลือล้นก็จนใจ กลอนแอบรัก รัก ฉันรัก เธออยู่ รู้ ทั้งรู้ เธอไม่สน เจ็บ แสนเจ็บ ฉันก้ออดทน รอ เฝ้ารอ จนกว่าเธอจะเห็นใจ เหงา สุดเหงา เมื่อเธอไม่มาเจอ เพ้อ พร่ำเพ้อ ละเมอหา คอย รอคอยเธอ ทุกเวลา หวัง เพียงหวังว่า ซักวันเธอจะเห็นค่าคนที่รักเธอ กลอนให้กำลังจัย ออกเดินทางจากบ้านนอกสู่เมืองใหญ่ ที่ใครๆปราถนามาหาฝัน ที่ทุกคนเดินเข้าออกทุกๆวัน เพื่อสมหวังตามฝันอันสดใส แต่ยังมีคนมากมายที่ทนทุกข์ คำว่าสุขไม่รู้ไปอยู่ไหน จากบ้านนอกเข้าไปในเมืองใหญ่ ความสุขใจไม่เท่าอยู่บ้านเรา เหมือนตัวผมที่ต้องเดินออกบ้านมา ต้องจากลาพ่อกับแม่เพราะแพ้รัก บอกต้วเองเตือนตัวเองจะปักหลัก ทิ้งความรักที่ผ่านมาให้หมดไป จะตั้งใจทำหน้าที่ลูกที่ดี จะไม่หนีปัญหามาลุมเล้า จะค่อยๆแก้ไขให้บรรเทา ด้วยตัวเราด้วยใจที่เข้มแข็ง อาจจะทุกข์สุขบ้างบางเวลา เพราะตามหาประสบการณ์ของชีวิต ออกเดินทางมาตามฟ้าลิขิต เพื่อพิชิตความฝันที่ตามหา อยากให้พ่อกับแม่และครอบครัว ไม่ต้องกลัวลูกคนนี้ทำผิดอีก ต่อแต่นี้ทำอะไรต้องค่อยคิด จะยึดติดคำพ่อแม่ที่เคยสอน อยากกลับไปพร้อมหน้าเหมือนเมื่อก่อน ที่เคยนอนเกลีอกกลิ่งวิ่งไปมา อยากอยู่ใกล้พ่อกับแม่ทุกเวลา แต่ต้องมาหางานทำในเมืองใหญ่ เขียนไปใจคิดถึง บ้างพูดคุยเฮฮาประสาเพื่อน บ้างเลอะเลือนคุยไม่เห็นเป็นแก่นสาร บ้างเอื้อนเอ่ยออกมาวิชาการ บ้างจัดจ้านจี๊ดจ๊าดดูปราดเปรียว บ้างก็พิมพ์ช้าบ้างนั่งเคี้ยวข้าว บ้างก็mouthแตกกระจายน้ำลายเหนียว บ้างก็โผล่แล้วหายแว๊บมาแป็บเดียว บ้างก็เชี่ยวเชิงชาญการพรรณา บ้างก็มีลีลาวาจาเด็ด บ้างเปิดfaceเรียกคู่ใจให้callหา บ้างเปิดดูmantต่างๆที่ค้างคา บ้างaddหาเพื่อนใหม่ใส่บ้านตน บ้างก็เปิดไม่นานสัญญานหลุด บ้างหมดmoodเครื่องโหลดนานพาลสับสน บ้างเครื่องรวนเพราะใช้นานสุดทานทน บ้างก็โดนvirusเข้าเศร้าไปเลย เขียนโดย กลอน ที่ 19 21 ไม่มีความคิดเห็น ส่งอีเมลข้อมูลนี้ blogthis แชร์ไปยัง x แชร์ไปที่ facebook แชร์ใน pinterest วันอังคารที่ 25 มกราคม พ ศ 2554 กลอนแบบซึ้ง ไม่มีแล้วคนนั่งกินข้าวตรงหน้า ไม่มีแล้ววาจาอันสดใส ไม่มีแล้วคำปลอบโยนด้วยหัวใจ ไม่มีแล้วไม่มีคัยไม่มีเทอ ไม่มีคนร่วมตากแดดร่วมตากฝน ไม่มีคนคอยเคียงข้างอยู่เสมอ ไม่มีคนทุกวันเห็นทุกวันเจอ ไม่มีเทอฉันจะสุขใด้อย่างไร ลาแล้วเพื่อนวันวานอันหวานฉ่ำ ลาแล้วจำไมตรีอันดีใว้ พวกเราเป็นเพื่อนกันตลอดไป ลาแล้วใจ ลาแล้วจาก ไม่อยากลา ไม่มีแล้วโรงเรียนระเบียบจัด ไม่มีแล้วโต๊ะเพิ่งขัดอยากให้เขียน ไม่มีแล้วฝ่ายปกครองไล่นักเรียน ไม่มีแล้วพวกท้าเซียนเกรียนทุกคน ไม่มีแล้วสนามบาสดูเพื่อนเล่น ไม่มีแล้วตอนเย็นๆตั้งวงแฉ ไม่มีแล้วพวกหน้าวอกแป้งเด็กแคร์ ไม่มีแล้วป้าแก่ๆขายข้าวแกง ไม่มีแล้วสนามบอลที่เคยใช้ ไม่มีแล้วสปอตไลท์ที่ไร้แสง ไม่มีแล้วใอ้พวกชอบแสดง ไม่มีแล้วคัยคอยแกล้งเมื่อจากกัน ไม่มีแล้ววันเวลาแสนสนุก ไม่มีแล้วคืนแสนสุขที่แปรผัน ไม่มีแล้วเพื่อนสนิทนิจนิรันดร์ ไม่มีแล้วเพื่อนกันตลอดไป คำว่าเพื่อน มีค่าหนัก กว่าคำไหน คำว่าเพื่อน มีค่าหนัก กว่าคำไหน คำว่าเพื่อน คือค่าใจ และค่าจิต คำว่าเพื่อน ควรค่า คะนึงคิด คำว่าเพื่อน คือมิตร ตลอด เขียนโดย กลอน ที่ 19 25 ไม่มีความคิดเห็น ส่งอีเมลข้อมูลนี้ blogthis แชร์ไปยัง x แชร์ไปที่ facebook แชร์ใน pinterest หน้าแรก สมัครสมาชิก บทความ atom ผู้ติดตาม คลังบทความของบล็อก 2011 2 กุมภาพันธ์ 1 กลอนกวนกวน ไม่มาวเหล้าแล้วยัง จะมาวเบียร์ เฮ มกราคม 1 เกี่ยวกับฉัน กลอน มันมีเหตุผลหลายอย่าง ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้ บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่ เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้ แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ แต่หากจำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ ความหวัง เป็นเหมือนกำลังใจ แต่มันก็จะไม่สมหวังเช่นกัน ถ้ามัวแต่หวังอยู่อย่างนั้น แต่ก็ใช่ว่า เมื่อก้าวเดินตามฝัน หรือทำตามความหวังแล้ว มันจะสำเร็จตามที่ใจต้องการเสมอไป สำหรับบางอย่าง มันก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง มันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้น มันอาจจะไม่เป็นอย่างนี้ อย่างที่เราต้องการให้มันเป็น ดูโปรไฟล์ทั้งหมดของฉัน การเดินทาง ธีม ขับเคลื่อนโดย blogger