Meta tags:
description= جاده ي سبز اول فصل اين زمان با طلوعي آغاز نشد...پس هيچ غروبي انتظارم را نخواهد كشيد...;
Headings (most frequently used words):
جاده, سبز, آغاز, هيچ, را, اول, فصل, اين, زمان, با, طلوعي, نشد, پس, غروبي, انتظارم, نخواهد, كشيد, وصال, نمي, دانم, حسرت, پروانه, شدن, آرامش, تو, آشفته, ام, پلك, هاي, بسته, قبل, سر, طلوع, همه, اندوه, برد, نوشته, های, پیشین, پیوندها,
Text of the page (most frequently used words):
جاده (16), سبز (15), نوشته (13), است (13), شده (12), ساعت (10), توسط (10), اهل (10), اين (10), هاي (9), هيچ (9), نمي (6), همه (6), باز (6), 2013 (4), اند (4), دگر (4), دلتنگي (4), آغاز (4), پلك (4), دانم (4), خواب (4), ترين (4), آشفته (4), بمان (4), شوق (4), آید (4), خانه (3), زمان (3), دوست (3), افكار (3), صبح (3), سياه (3), خواهم (3), نيست (3), ماند (3), بسته (3), چشم (3), روياي (3), آلود (3), وجودم (3), آرامش (3), #پروانه (3), قلم (2), وبلاگ (2), درختان (2), نيز (2), جاي (2), كلمات (2), برگ (2), دهد (2), هيچگاه (2), ميان (2), دست (2), همان (2), ديگر (2), باشد (2), نزديك (2), اندكي (2), درنگ (2), سكوت (2), خوانند (2), تاريك (2), طرح (2), رفتن (2), خويش (2), نگرم (2), طولاني (2), ابر (2), دارم (2), آهسته (2), بردارم (2), هواي (2), اندوه (2), برد (2), آسمان (2), قبل (2), طلوع (2), سخت (2), هايم (2), انگشتان (2), انگار (2), اما (2), غبار (2), هرشب (2), تكرار (2), كند (2), نوشم (2), بلكه (2), چون (2), خاك (2), شاخه (2), طلوعي (2), نقش (2), آواز (2), زمين (2), عشق (2), پيله (2), نفس (2), حسرت (2), شدن (2), لحظه (2), نخواهد (2), ديوار (2), متروك (2), سايه (2), گويي (2), چنان (2), نبض (2), گيرد (2), خاطرم (2), چندي (2), فراموشي (2), خاموشي (2), ريز (2), وصال (2), blogfa, com, گسيخته, پیوندها, های, پیشین, عناوین, آرشیو, پروفایل, مدیر, رهسپار, سبزم, فكر, گذاشتن, كهنه, ازارم, دارند, ادمي, تبديل, فلسفه, شوند, انچه, مينويسم, ساده, دانيم, چيز, تمامي, شعرو, پريشان, اينجانب, مطالب, قدیمی, صدا, كفش, چاله, گريند, چهره, خيابان, سرد, آهنگ, وداع, اندازم, اشك, واي, امشب, چقدر, ديدن, پاي, رويا, بيرون, كشم, غرق, خواهش, تباه, فكري, بخواند, مرا, بغضي, زسر, چشمي, تاريكي, گرم, خاطره, دلگير, دلم, گريم, كوله, بارم, دوش, نفسي, دادند, جانم, نشاني, خورشيدهاست, نقطه, قلب, بود, خواهد, ابد, تمام, زندگي, گنجي, بندم, خواستن, باقي, درون, جعبه, وتنها, اينجا, نيستي, فروشم, پيمانه, عمرم, روز, روشن, بيدار, دلتنگ, آغوش, ذهنم, رويايي, غريبه, تنهايي, دور, افمار, سنگين, هستيم, گرد, دنياي, آشيان, سوخته, پناهگاه, وببين, آري, فانوس, راهم, زيبا, گيسوي, واسمان, پنجه, هايي, نرم, نور, قاب, شيشه, ايم, زند, باران, ميهمان, مسافر, باش, سنگينم, ويرانگر, آرام, حسرتش, آخرين, جرعه, نامم, زده, ديار, خستگي, ارامش, ارام, گيرم, مسير, تپش, روييدن, بياشامد, چكم, شبنمي, پنهان, آويزم, تبدار, جنون, همهمه, ستارگان, تشويش, بودن, شنوم, تاكه, پشت, كوه, بلند, گريان, نخواهم, خفت, بازوان, پنجره, درد, وسوسه, اينجاست, داني, تنهاييييييييم, وسفركن, پاره, نقاشي, كني, رنگين, كماني, هفت, رنگ, سراسر, آسمانت, گويمت, انجا, تنها, نشينم, قديم, ومسيرش, حاشا, نكنم, دوخت, زخياط, چمن, ستانم, پارچه, هديه, زماني, فلك, سكه, منتظر, بيدارش, مكنيد, آسوده, دلش, خفته, خبراست, گله, انجاست, كجاست, كاتب, زبان, بنويسم, انان, قلمي, ميبرد, گنجشك, سپيد, سوار, دستان, نشيند, خسته, بهاري, زرد, وپراكنده, خاكستر, وزد, نسيم, اتش, سوزم, گمان, تنگ, خوش, چرخند, نوشند, مست, عشوه, كنان, ازبوي, ليك, تاروپود, هزيان, بركه, رويد, گلي, کسی, دانست, زندان, مكوب, جايي, مرو, سرانجام, رسند, گريزند, شانه, انداخته, ريشه, هاشان, سير, بلعيدن, چتري, توده, ابري, درست, وسط, شهر, آنجا, بالا, خزد, باره, آرم, ماندن, كارگشايم, گزينم, رويت, ايستادن, سراب, آرزو, غبارآگين, وهم, نام, ماتم, خوانم, روزهاي, مانده, بدين, گونه, چرا, قول, جاويد, زندگاني, دادي, هنگامي, آيي, این, شعر, اولین, تجربه, زمینه, غزل, لطفا, نظر, بدید, ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ, لیک, آیین, فراق, نیز, ساز, افسونگریم, گرچه, شهرت, نرسید, لاله, هردم, برم, بادلی, فارغ, جهانم, آتشکده, مهرخاموش, برلبی, نیست, همرازآید, دیوانگی, راهمه, داند, دراین, جام, نغمه, غمسازآید, زلف, سیه, کرده, خویش, بنما, باد, خزان, سوی, دیار, چمنم, بار, اول, فصل, نشد, غروبي, انتظارم, كشيد,
Text of the page (random words):
جاده ي سبز جاده ي سبز اول فصل اين زمان با طلوعي آغاز نشد پس هيچ غروبي انتظارم را نخواهد كشيد وصال گر صد شاخه ی گل در چمنم بار آید نفس باد خزان سوی دیار باز آید آسمان زلف سیه کرده خویش را بنما که دراین جام زمان نغمه غمسازآید شوق دیوانگی ام راهمه کس می داند مهرخاموش برلبی نیست که همرازآید فارغ از هر دو جهانم آتشکده ام لاله هردم به برم بادلی عشق باز آید ساز افسونگریم گرچه به شهرت نرسید لیک آیین فراق نیز به وصال باز آید ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ این شعر اولین تجربه ام در زمینه غزل است لطفا نظر بدید نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز نمي دانم به هنگامي كه تو در خاطرم آيي پس از چندي فراموشي و خاموشي چنان نبض وجودم شوق مي گيرد كه گويي قول جاويد زندگاني را به وي دادي هيچ نمي دانم بدين گونه چرا ريز ريز روزهاي مانده را به نام ماتم مي خوانم غبارآگين و وهم آلود در سراب آرزو هايم پي يك لحظه رو در رويت ايستادن همان رفتن گزينم باز كه ماندن كارگشايم نيست پس از چندي فراموشي و خاموشي دگر باره تو را در خاطرم آرم چنان نبض وجودم شوق مي گيرد كه گويي نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز هيچ از در و ديوار اين خانه ي متروك غبار هيچ به بالا مي خزد آنجا درست در وسط شهر توده ابري سياه چتري است بر سر سايه ها انگار زمين ديگر از بلعيدن خاك سير شده است كه درختان ريشه هاشان را بر شانه انداخته اند همه از هيچ مي گريزند و به سرانجام هيچ مي رسند سايه ام جايي مرو بر در زندان خويش مكوب جز در و ديوار اين خانه ي متروك کسی نخواهد دانست طرح تو را نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز حسرت پروانه شدن آن گلي كه در بركه ي آرامش من مي رويد آشفته ترين هزيان است پيله ام سخت ليك از پس تاروپود مي نگرم پروانه ها ازبوي گل روياي من مست و عشوه كنان مي چرخند و مي نوشند و مي خوانند خوش ترين آواز ها طولاني ترين لحظه ها نفس كند من از حسرت پروانه شدن بي گمان در اين پيله ي تنگ از اتش عشق مي نوشم و مي سوزم نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز جاده سبز مي وزد نسيم دلتنگي وپراكنده است خاكستر دل چون برگ هاي خسته در بهاري زرد مي نشيند كم كم نقش دستان گل آلود زمين بر سپيد تن آن ابر سوار و هواي سكوت به خواب ميبرد آواز گنجشك ها را دوست دارم قلمي بردارم بنويسم جاي انان از غم پس كجاست كاتب افكار زبان انجاست او نيز آسوده دلش خفته و بي خبراست از گله ها بيدارش مكنيد منتظر خواهم ماند تا زماني كه فلك سكه ي صبح را به من هديه دهد تا ستانم پارچه اي سبز زخياط چمن جاده اي خواهم دوخت ومسيرش را حاشا نكنم در چ شم ها انجا تنها نشينم به تكرار قديم مي گويمت اي دوست گر سراسر آسمانت رنگين كماني است هفت رنگ اما حس مي كني باز دلتنگي پاره كن نقاشي را وسفركن به اين جاده ي سبز كه مي دانم و مي داني ما تنهاييييييييم نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز آرامش تو تا كه اينجاست وسوسه ي دلتنگي نقش انگشتان درد مي ماند بر پنجره ي آرامش من دگر در ميان بازوان شب گريان نخواهم خفت تاكه از پشت كوه هاي بلند سر آغاز طلوعي شنوم بي تشويش بودن در همهمه ي ستارگان مي آويزم از شاخه ي تبدار جنون مي چكم چون شبنمي پنهان به خاك بلكه بياشامد از شوق وجودم در مسير تپش روييدن تو بلكه ارام گيرم در ارامش تو نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز آشفته ام آشفته ام تو بمان كز ديار خستگي آخرين جرعه ي خواب را به نامم زده اند نمي نوشم از اين خواب باشد حسرتش ويرانگر افكار آرام بر لب پلك هاي سنگينم تو بمان و ميهمان يك مسافر باش مي زند آهسته باران به قاب چشم هاي شيشه ايم با پنجه هايي نرم تر از روياي نور واسمان ان زيبا گيسوي سياه هرشب مه را فانوس راهم مي كند آري تو بمان وببين اين آشيان سوخته پناهگاه من است به تكرار من و دنياي من هرشب هستيم گرد هم دور از افمار سنگين و غبار آلود شب گر چه نيست غريبه اين تنهايي ها اما تو بمان انگار كه من آشفته ام نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز پلك هاي بسته رويايي است در پس پلك هاي بسته ام سر انگشتان ذهنم دلتنگ آغوش قلم و باز در روشن ترين بيدار ي روز مي فروشم پيمانه ي عمرم را به خواب مي دانم دگر اينجا نيستي وتنها درون جعبه ي چشم هايم روياي خواستن باقي است سخت چشم مي بندم گنجي است در پس پلك هاي بسته ام اين تمام زندگي ام بود و خواهد ماند تا ابد نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز قبل سر آغاز طلوع قبل سر آغاز طلوع هيچگاه قلب آسمان تاريك نيست و در هر نقطه ي آن نشاني از خورشيدهاست نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز همه را اندوه برد همه را اندوه برد همه ان را كه به جانم نفسي مي دادند كوله بارم بر دوش در هواي دلگير دلم مي گريم كه نمي خواهم دست از تن گرم خاطره ها بردارم هيچ چشمي در اين تاريكي هيچ بغضي زسر دلتنگي هيچ فكري كه آهسته بخواند مرا اندكي درنگ صبح نزديك است غرق در خواهش بي جا و تباه پاي ز رويا بيرون مي كشم تا دل ديدن دارم همه جا ابر سياه واي كه امشب چقدر طولاني است به رفتن خويش با اشك مي نگرم و مي اندازم طرح آهنگ وداع بر چهره ي تاريك خيابان هاي سرد كفش ها در چاله ي اب مي گريند هم صدا با سكوت شب مي خوانند اندكي درنگ صبح نزديك است نوشته شده در ساعت توسط اهل جاده ي سبز مطالب قدیمی تر درختان نيز رهسپار جاده ي سبزم شده اند دگر فكر جاي گذاشتن كلمات در كهنه برگ هاي زمان ازارم نمي دهد هيچگاه دوست نمي دارند كه در ميان دست ادمي تبديل به فلسفه شوند پس هر انچه مينويسم همان كلمات ساده اند كه همه مي دانيم نه چيز ديگر تمامي شعرو نوشته ها از افكار پريشان اينجانب مي باشد خانه پروفایل مدیر وبلاگ آرشیو وبلاگ عناوین نوشته ها نوشته های پیشین 2013 6 5 2013 6 11 2013 5 29 2013 6 4 پیوندها قلم گسيخته blogfa com
|
