Meta tags:
description=زندگی می گوید اما... باز باید زیست این جام آخر است بگیر و تو نوش کن __ شعرم گلایه است،بخوان و...فراموش کن;

Headings (most frequently used words):

است, کن, زندگی, می, گوید, اما, باز, باید, زیست, این, جام, آخر, بگیر, تو, نوش, __, شعرم, گلایه, بخوان, فراموش, رقص, با, کافکا, چیزی, شبیه, عید, غزل, نوشته, های, پیشین, پیوندها,

Text of the page (most frequently used words):
این (22), مثل (13), ۱۳۸۵ (12), های (7), باز (7), آخر (7), تمام (7), شبیه (7), غزل (7), است (6), زندگی (6), خود (6), سال (6), دوباره (6), نوشته (5), باید (5), زیست (5), منم (5), بود (5), مرگ (4), گوید (4), اما (4), شده (4), کسی (4), هنوز (4), نمی (4), مرا (4), همه (4), مرده (4), امسال (4), آید (4), سکانس (4), خسته (4), آبان (3), ساعت (3), توسط (3), مهدی (3), جوکار (3), زدن (3), گنگ (3), همیشه (3), بهار (3), عشق (3), مانده (3), گریه (3), قهوه (3), تلخ (3), سکوت (2), شهر (2), اسفند (2), ۱۳۸۶ (2), قدم (2), چشمهای (2), نفس (2), گناه (2), هفت (2), بعد (2), شوی (2), سبب (2), تمامی (2), شعر (2), تـن (2), رود (2), بیست (2), رفت (2), ولی (2), بدم (2), تکراری (2), لحظه (2), بار (2), سین (2), زنده (2), ماندی (2), بدو (2), بازهم (2), عید (2), قصه (2), همان (2), کدام (2), آرام (2), ماند (2), باد (2), ابتدای (2), سیاه (2), رویا (2), برای (2), فال (2), خوب (2), دانی (2), کافکا (2), فقط (2), خودم (2), ذره (2), مردم (2), ایـن (2), blogfa, com, تابوت, سکو, تستان, تنهاترین, شاپرک, عطر, سکر, آور, گلهای, یاس, سنگستان, صبح, ساقیا, پیوندها, اردیبهشت, خرداد, تیر, مرداد, شهریور, مهر, آذر, پیشین, عناوین, آرشیو, وبلاگ, پست, الکترونیک, خانه, هوم, بیهوده, مطالب, قدیمی, یکشنبه, هفدهم, تورا, تویی, سیب, نخورده, شکل, هیچکس, ابلیس, چاک, پیرهن, ابن, کبیره, عاشق, عجیب, وغریب, بددهن, کافر, دین, پرست, درخت, ریشه, تـبـر, مرثیه, زمین, سرد, فرصت, فاجعه, توان, گفتن, چند, بیت, زمان, ماندست, نفسی, تهی, گشتن, دستهای, کفنم, کمی, بمان, آماده, اند, جسد, گورکـن, کفـن, مُردم, مگر, تـو, قـاتـل, انگار, نفر, کشتن, شاعر, کشی, غریبیست, تجربه, داری, سلولهای, بدن, خنجر, بکش, تازه, شوند, بیا, جنگ, احسـاس, کـنم, نفسم, بند, خواندم, دوشنبه, یکم, انگارنبوده, اصلآ, هزار, سیصدو, بعدآ, تکه, عاشقان, بردند, اکران, مردند, کولی, یغما, ناتمام, سازد, نردِ, بازد, رسیده, یکی, فصل, فیلم, لعنتی, دوربین, مخفی, کاری, رسم, هوای, گرفته, فضای, دلگیرش, تهران, تحویلش, نکبت, سرم, شدی, آوار, عین, شین, قاف, ماتم, سهم, منی, هیچ, نداشتم, جهان, سهمی, کات, فهمی, رفتن, کابوس, تابی, رسد, خوابی, عقب, نوستالوژیکی, ماهی, قرمز, سبزه, سماق, سنجد, سمنو, جاریست, تکراریست, طالع, نحس, زاید, بوی, جوانی, دلم, پیر, دلگیر, شاید, تلخی, شعرهایم, بگیرد, شیر, بخور, شکر, وقتی, فنجان, شدن, چیزی, شنبه, دوم, کوچه, ویرانیست, فروغ, مـرد, بـارانی, خواند, روز, هفته, ماه, سالهای, عمر, زندانی, حرفهایم, گیـج, دلقک, میان, مهـمانی, شیرین, بریز, بشوم, قاتـلت, بـشوم, فنـجانی, گفتی, خورم, نامه, هایم, خاطرت, حافظ, عاشقت, مسخ, سوسکها, فلیسه, رقصیدند, حتی, تـا, برایـم, ترانـه, خواندی, عاشـقانـه, حسرتم, شانه, گرمت, شبی, بخوابانی, قاتل, بودم, دانم, شاعرم, جانی, هرزه, افتم, خوابم, قاب, توی, ذهنت, عکسم, شاعری, ویرانی, گلویم, بمیرانی, بیاویزم, جادو, نانوشته, خوانی, مثـل, بـی, دفتر, خـالـی, بـدون, حرفهای, هایی, میدانی, گریـه, کردن, درشب, بـارانـی, حاصل, تقسیم, ساده, خارج, قسمت, روزگارم, رقص, جام, بگیر, نوش, شعرم, گلایه, بخوان, فراموش,

Text of the page (random words):
زندگی می گوید اما باز باید زیست زندگی می گوید اما باز باید زیست این جام آخر است بگیر و تو نوش کن __ شعرم گلایه است بخوان و فراموش کن رقص با کافکا من خارج قسمت روزگارم حاصل یک تقسیم ساده زندگی بر مرگ مثل گریـه کردن در خود درشب سیاه بـارانـی مثل حرفهای من به خودم قصه هایی که خوب میدانی مثـل این غزل بـی تو دفتر خـالـی بـدون شعر که تو اما شبیه یک جادو همه را نانوشته می خوانی مثل ایـن که خود را من در ته ایـن غزل بیاویزم مثل این که بازهم من را در ته عشق خود بمیرانی مثل مثل مثل اه مردم این غزل هم ته گلویم ماند قاب کن توی ذهنت عکسم را شاعری ابتدای ویرانی از لب باد هرزه می افتم در دل رود مرده می خوابم زنده ام مرده ام نمی دانم شاعرم نه شبیه یک جانی که فقط قاتل خودم بودم هی تو را ذره ذره می مردم حسرتم شانه های گرمت بود که مرا هم شبی بخوابانی تـا برایـم ترانـه می خواندی عاشـقانـه فقط برای من خسته ام خسته از همه حتی خسته از عشق هم نمی دانی عاشقت مسخ کافکا بود سوسکها با فلیسه رقصیدند نامه هایم به خاطرت مانده فال حافظ که خوب می دانی گفتی این بار فال من قهوه می خورم تلخ تلخ بی رویا تا شبیه قاتـلت بـشوم تا شبیه مرگ فنـجانی از همان قهوه ات برای من تلخ و شیرین بریز تا بشوم مثل گیـج گنگ بی رویا مثل دلقک میان مهـمانی باز هم آخر غزل شد و من حرفهایم همیشه تکراری مثل روز و هفته و ماه و سالهای عمر یک زندانی در ته این غزل کسی می خواند گریه گریه تمامی خود را در ته این غزل کسی می مـرد در شب سیاه بـارانی پ ن در کوچه باد می آید این ابتدای ویرانیست فروغ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم آبان ۱۳۸۶ ساعت 19 47 توسط مهدی جوکار چیزی شبیه عید مثل حل شدن می ماند در فنجان قهوه وقتی آرام آرام تمام می شوی با شیر بخور و شکر شاید تلخی شعرهایم را بگیرد سکانس آخر امسال شهر دلگیر است کدام بهار کدام جوانی دلم پیر است سکانس آخر امسال بوی مرگ می آید دوباره طالع ما سال نحس می زاید هنوز قصه همان سین های تکراریست سماق و سنجد و سمنو زندگی هنوز جاریست دوباره ماهی قرمز دوباره سبزه نو و حس نوستالوژیکی که عید شد دوباره بدو بدو که بازهم تو از زندگی عقب ماندی نه مرده ای و نه زنده تو بی سبب ماندی بهار می رسد و باز هم تو در خوابی سکانس رفتن تو کابوس گریه بی تابی سکانس آخر امسال کات خسته ام نمی فهمی منی که هیچ نداشتم از این جهان سهمی همیشه سهم من از هفت سین تو غم بود نه عین بود و نه شین و نه قاف ـ ماتم بود تمام سال به سرم تو می شدی آوار تمام لحظه لحظه این سال نکبت بار بدم می آید از تهران و سال تحویلش از این هوای گرفته فضای دلگیرش بدم می آید از این رسم های تکراری شبیه دوربین مخفی همه سر کاری هنوز فصل آخر این فیلم لعنتی مانده رسیده ام به ته خط ولی یکی مانده که باز هم با دل من نردِ عشق می بازد تمام ناتمام مرا او دوباره می سازد تمام من ولی امسال هم به یغما رفت دوباره این دل کولی من سر زا رفت و سال بعد در اکران من تو را مردند تمام تکه های مرا عاشقان تو بردند بهار سال هزار و سیصدو بعدآ و من که مرده ام انگارنبوده ام اصلآ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۸۵ ساعت 11 55 توسط مهدی جوکار غزل 1 یک حس گنگ چشمهای تو را هی قدم زدن خواندم همیشه از تو همه جا هی تو را و من ــ احسـاس می کـنم نفسم بند می رود باز هم من و تو بیا جنگ تـن به تـن خنجر بکش تازه تو را شعر می شوند تک تک تمامی سلولهای این بدن شاعر کشی حس غریبیست تجربه داری انگار یک نفر شبیه تو را بی سبب کشتن مُردم مگر که تـو قـاتـل شوی مرا آماده اند جسد گورکـن کفـن با دستهای خود کفنم نه کمی بمان ماندست ته نفسی تا تو را تهی گشتن این جا به بعد این منم و چند بیت زمان فرصت کم است فاجعه را نمی توان گفتن این جا منم تمام مرثیه های زمین سرد مثل درخت ریشه خود را تـبـر زدن این جا منم کافر بی دین بت پرست یک عاشق عجیب وغریب و بددهن ابن جا منم هفت گناه کبیره ات ابلیس های گم شده در چاک پیرهن این جا منم شکل کسی مثل هیچکس این جا تویی سیب نخورده گناه من این جا کسی نفس نفس آخر و هنوز با حس گنگ چشمهای تورا هی قدم زدن نوشته شده در یکشنبه هفدهم دی ۱۳۸۵ ساعت 0 12 توسط مهدی جوکار مطالب قدیمی تر مرگ گوید هوم چه بیهوده زندگی می گوید اما باز باید زیست باید زیست باید زیست خانه پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین نوشته ها نوشته های پیشین آبان ۱۳۸۶ اسفند ۱۳۸۵ دی ۱۳۸۵ آذر ۱۳۸۵ آبان ۱۳۸۵ مهر ۱۳۸۵ شهریور ۱۳۸۵ مرداد ۱۳۸۵ تیر ۱۳۸۵ خرداد ۱۳۸۵ اردیبهشت ۱۳۸۵ پیوندها نت سکوت صبح است ساقیا شهر سنگستان عطر سکر آور گلهای یاس تنهاترین شاپرک سکو تستان تابوت سکوت blogfa com