Meta tags:
description=نسیــــــــم حکمت نامم را پدرم انتخاب کرد، نام خانوادگي ام را يکي از اجدادم ديگر بس است! راهم را خودم انتخاب خواهم کرد;

Headings (most frequently used words):

را, از, انتخاب, کرد, در, تو, اندر, عمر, نسیــــــــم, حکمت, نامم, پدرم, نام, خانوادگي, ام, يکي, اجدادم, ديگر, بس, است, راهم, خودم, خواهم, بدون, شرح, حکایت, آن, نفس, که, بمیرم, آرزوی, باشم, فی, السماءِ, رزقــــــکم, ما, توعدون, احوال, انسان, شکمش, دل, میرود, دستم, صاحبدلان, خدا, احوالِ, دولت, پایـــــدار, بگذار, تا, مقابل, روی, بگـــــــذریم, حرف, حساب, فریاد, عشـــق, رسم, عاشــــقی, فـــــــراغ, یار, شعری, مولانا, راز, داری, رمضـــــــان, می, رود, اما, مال, یاد, خـــــــدا, هنگام, مرگ, گذر, نوشته, های, پیشین, پیوندها,

Text of the page (most frequently used words):
۱۳۸۸ (30), شده (23), نوشته (22), ساعت (20), توسط (20), ســـــــــروش (20), است (17), نیست (17), گفت (14), این (11), دست (10), باید (10), بود (9), بیست (8), کرد (8), گوش (7), چون (7), مرا (7), جان (7), یار (6), شهریور (6), عمر (6), باز (6), دام (6), آذر (6), ارغوان (6), هست (5), آید (5), یکی (5), روی (5), اند (5), جمعه (5), دوست (5), اگر (5), دیده (5), ماهی (5), چشم (4), عشق (4), همه (4), امید (4), آنچه (4), دلم (4), چهارشنبه (4), دارد (4), یاد (4), ششم (4), هیچ (4), مال (4), چند (4), اين (4), دوشنبه (4), جوی (4), باشــد (4), مهر (4), آمده (4), بهار (4), توئی (4), باده (4), آمد (4), آبان (4), باش (4), باب (4), روزی (4), چنین (4), خانه (3), پیش (3), زلف (3), پنجشنبه (3), دانی (3), چرا (3), همی (3), کند (3), بکنید (3), بسته (3), دولت (3), ملک (3), دوم (3), پای (3), هزار (3), نکرد (3), راز (3), خویش (3), کسی (3), مگوی (3), گرچه (3), داری (3), خوش (3), باغ (3), روز (3), ترا (3), توسـت (3), خزان (3), بُوَد (3), دیگر (3), اندر (3), قرار (3), نفسم (3), سوم (3), توان (3), بار (3), کشم (3), کشـم (3), پدر (3), چنان (3), رنگ (3), گوشه (3), ارغوانم (3), خون (3), الله (2), خوب (2), میان (2), خواهی (2), ترک (2), یعنی (2), صبح (2), هنگام (2), ابوالخیر (2), اجل (2), ولی (2), بسر (2), شـــد (2), دریغ (2), عزیز (2), ملوک (2), رنجور (2), کرده (2), داد (2), اسیر (2), طرف (2), فرمان (2), آورد (2), گذر (2), یکشنبه (2), رسید (2), کمان (2), دشمن (2), پایی (2), پنجم (2), کـــه (2), جــــز (2), کنند (2), آنکه (2), پوست (2), همچو (2), داروی (2), مکن (2), گرد (2), نیک (2), بهر (2), کردن (2), خواب (2), فرو (2), رود (2), بـــر (2), گفتن (2), رازی (2), نیز (2), دوستان (2), خود (2), کنم (2), کنار (2), دهم (2), خوان (2), منی (2), برو (2), دوی (2), حکم (2), مولانا (2), عشــق (2), آتش (2), کنـــد (2), خورم (2), جای (2), بلند (2), نظــــر (2), وقت (2), نمی (2), توبه (2), خــــــرده (2), آواز (2), شنبه (2), دادا (2), بادا (2), نفت (2), اندازی (2), هوشنگ (2), ابتهاج (2), عقــــل (2), زبان (2), سخــــن (2), زوال (2), دانا (2), ماند (2), رهی (2), گریه (2), اختیار (2), نباید (2), آغوش (2), وصل (2), فضیلت (2), قناعت (2), گلســـــتان (2), سعـــــدی (2), خَزَف (2), وین (2), پیچ (2), صبـــــر (2), آرد (2), اخلاق (2), رفت (2), امروز (2), نشسته (2), افتاد (2), دامن (2), کشــــم (2), نفس (2), اینجا (2), شاخه (2), همخون (2), جدامانده (2), آفتابی (2), هوا (2), خاموش (2), زمین (2), رنگین (2), بگیر (2), انتخاب (2), نسیــــــــم (2), حکمت (2), blogfa, com, دودِ, عود, ادب, گاه, حمیـــــدالـــــدوله, پلخمون, سرزمین, کوچکم, روح, احمدی, حال, جایی, ابرها, رواق, عبدالجبار, کاکایی, پیوندها, های, پیشین, عناوین, آرشیو, وبلاگ, نور, سخنی, ساغرت, بنوشان, نوش, راه, وسوسه, اهرمن, بسی, پیام, سروش, هوشمند, سلسله, ننهاد, کشی, هوش, مطالب, قدیمی, دوازدهم, نمودند, آییـــــنهء, شبی, گذشت, بیخبری, سپیده, خروس, سحری, نوحه, گری, عارف, بزرگ, ابو, سعید, باره, گوید, روزگارم, بشــــد, نــــــــــادانی, نکردم, شـــما, حذر, ســــاعد, بازو, تودیـــع, دگــر, کوس, رحلت, بکوفت, وداع, ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ, برآمد, فایده, زانک, عـمر, گذشته, بدین, فراز, عرب, حالت, پیری, زندگانی, قطع, سواری, درآمد, بشارت, فلان, قلعه, خداوند, گشادیم, دشمنان, آمدند, سپاه, رعیت, جملگی, مطیع, گشتند, نفسی, سرد, مژده, دشمنانم, راست, وارثان, مملکت, آندم, دشــــمن, پیاپی, کیــــانی, بشاید, کشید, پـــی, ستان, ببنـــد, اجـــل, اسب, دوان, بریده, بکشت, صاحبدلی, سبحان, داشت, اجلش, فرا, گریختن, نتوانست, مرگ, بنـــده, خـــدای, خویـــش, خواند, بایــــد, خـــدا, نداند, پارســــایان, مخــــــــــــلوق, پشـــت, قبــــله, نماز, پسته, دیدمش, مغز, پیاز, عابدی, پادشـــاهی, طلــب, اندیشـــید, بخـورم, ضعــیف, شوم, مگـر, اعتقـــادی, زیادت, آورده, قاتل, بخـــورد, بمرد, خـــــــدا, نمـــــاز, تحصیل, نخورد, نیکبخت, خورد, کِشت, بدبخت, مُرد, هِشت, عاقلی, پرسیدند, بخت, کیست, بختی, چیست, آسایش, عمرست, هفتم, شبـــــها, گشـــــتي, اسير, شبـــي, بيـــــدار, شـو, بگير, خوردي, چرب, شيـــــرين, طعام, امتحان, روزي, صيـــــــــام, طفل, شيـــــــر, شيــطان, بعد, آنــش, ملـــــک, انبـــــاز, انبـــــــان, نـان, خالـي, کنـي, گوهـــرهاي, اجلالــــــي, کنــی, بند, طعــــــام, شــــــراب, سوي, خــــوان, آسمــاني, شتاب, دهان, بستـــــي, دهـــــاني, خورنده, لــقمـــــه, هاي, رمضـــــــان, اما, سخنـــی, نهــــان, نبـــــاید, انجــمــن, نشـــــــاید, سلیــــم, سرچشمه, ببند, شــد, نتوان, بستن, خامشــی, بِه, ضمیر, نهـــــان, کـــس, میــــان, منِه, مخلـــص, مخلص, باشند, همچنین, مسلسل, سِرّی, منِــه, وقتی, دشمــــن, گردد, گــزندی, توانی, مرســــان, وقتـــی, شود, یکم, کشـــــان, کشانمت, خودت, نشانمت, پیــــــــــش, درخت, گیرمت, فشانمت, جــــــــلوه, سرا, دعای, عاشـــــقان, فوق, فلـــک, رسانمت, بوسه, صنــــــــمی, ربوده, بده, خوشــــــدلی, خواجه, ستانمت, کــــل, ناطق, امر, دگری, نداندت, منــــــــــی, بدانمت, روان, فاتــحه, فاتحه, یکســــری, بخوانمت, صیـــــد, شکار, جسته, جانب, نروی, برانمـــــــــــــــــت, شیــــــــر, بگفت, نادره, آهوئـــــــــی, پـــــــــی, تیز, درانمت, زخــم, پذیر, پیشـــــــــرو, سپر, شجاعتی, غیــــــــر, مده, خمانمت, خاک, بشـــــــــــر, منزل, شهر, شهـــــــــــر, بردمت, نمانمت, مگــــــو, مگشای, دیگ, بجــــــــوش, صبر, زآنکه, پزانمت, گوی, منــــــی, چــــوگان, همـــــــــی, دوانمت, شعری, هنــوز, همـــه, دردم, امیـــد, درمانســـت, آخـــــری, بـــود, آخـــر, شبان, یلــدا, نگفتــمت, یغـــــما, سعــدی, دهی, دلبران, یغما, گرفتـــم, پنـــهان, خبـــر, نمـــی, نگـــاه, نکنـــــی, چشــم, پیدا, کســی, ملامت, وامــق, بـه, نادانـی, حبیــــب, ندیدست, عذرا, دوستی, زهر, باشد, دســتت, چنـــان, ذوق, ارادت, حلوا, گفــت, زیبــا, نظـر, خطا, خطــــا, بـود, نبینـــــند, زیبـــــا, شمایلی, اوصاف, حسـن, ترکیبــش, مجــــــال, نطــــق, نمـــاند, زبـــان, گویا, سرو, ایســتاده, برلب, جــوی, نکنــــی, ســــــــرو, بالا, بیا, بهارست, مـن, هــم, دیگــــران, بگـــذاریم, صحــــرا, آیینه, دیدن, جمـال, طلعت, خویـش, بیان, چــه, بودست, شکیبا, فارغـــــی, حـــال, دوستـــان, یارا, فراغــت, میســـر, شـود, فـــــــراغ, بســــــا, چــــون, حافظ, بشکست, خنـــــده, جـــام, مــی, گــره, گیـــــــر, نگـــــار, خمــــــر, بهشـــــت, گـر, مسـت, ریخــــت, پیــــمانه, نوشیــــــــــدیم, ندادند, جـــــــز, تحفــــــه, الســـت, زاهـــــــد, دردکشــــــان, مگیر, کافـــــــر, عشـــــق, نشــــــــود, پرست, عاشقـــــی, چنیـــــن, شبگیـــــر, دهند, عاشـــــق, شـوریده, خوابت, ســــــر, فــرا, حـــــــــــــزین, نیم, دوش, بالیــــــــن, بنشست, نرگســـــش, عربده, لبش, افسوس, کنان, پیرهـــن, چاک, غزل, صراحی, آشفته, خوی, خندان, مست, رسم, عاشــــقی, چهاردهم, ابوسعید, دادِ, منِ, شکســـــته, فــــــــریاد, عشـــــــق, فریادا, کــارم, طرفه, نگــــــار, افتادا, فریاد, عشـــق, هفدهم, نِي, ساخته, آتشبازی, ندانی, سخن, عین, صوابست, نیکوش, جوابست, هندویی, آموخت, حکیمی, بازی, اینست, حرف, حساب, سایه, ازين, آتــش, روشن, تـوســــت, ســـايه, آتشــــكده, ماست, فـــــروغ, مـه, مهـــر, كجا, نامــه, نشان, نقــــش, گــو, ننــــــگارند, ديبــــــاچه, گوئي, خيـــالي, جهــان, توســــت, همـه, قصـــه, فـــــردوس, تمنـــــاي, بهشــت, بســـا, بهـــــاران, توســت, بهــــار, جــــــان, نـه, همـــــه, زمزمه, عشــــق, نهـــان, گـــر, چـــه, خلــــوت, مــــا, نرسيـــد, حاليـــا, چشــــم, جهـــاني, نگــــران, روزگــــاري, شــــد, كــــس, مــرد, عشـق, نديد, پاسخــــــم, گـــو, نگاهي, توست, كـــــن, خامــــوش, گويم, اشــــارات, نامه, رســـــان, توســـت, نشـــــود, فـــاش, كسـي, ميان, بگذار, مقابل, بگـــــــذریم, اول, عدل, تدبیر, رآی, بوستان, سعــــــدی, چــــــو, فرعـــــون, تبــــــــاهی, لبِ, گور, شـــاهی, گـــــــر, زورمنـــــدی, کنــــد, فقیــــــر, همیــــن, پنــج, روزش, دار, گیر, گرش, سیـــــــــرت, زیبـــــــــا, همــــه, عیشـــــش, مهیا, گنج, جِیش, جهانداری, شرکت, کام, عیش, مرگـــــش, نقصــان, پارساسـت, دنیی, آخرت, پادشــــاست, مملـکــــت, نباشـــــــد, ملکی, ملـــکی, انتقــــال, ازین, ملــــک, کــــه, کَنَـــــد, ســــــرا, پـــــرده, زند, کـه, گــــــر, پارســــــا, پاکـــــرو, طریقـــــت, شناس, نصیحت, شنو, مـــــر, عمـــــر, ابــــد, خواستــــم, توفیــــق, خیــرش, مدد, خواستم, چنیــــن, فـرزانـــه, هــوشــمنـــــــد, نگویــــد, ناپسنـد, جـــــاودان, مــــــاندن, امیــد, مانـــد, دیدی, جاویـــد, تخــــت, ملـــــکش, نیــــامد, فرزانه, مـــــردم, نزیبـــــد, محــــال, بزرگــــــی, درین, گرفـت, نگــوید, محال, شگفت, حکیــــــمی, دعــــــا, کــرد, کیــــــقبـاد, پادشـــــاهی, زوالـــــت, مباد, احوالِ, پایـــــدار, نهم, معیـــــری, خبر, غمگسار, خویشتنم, فغان, شام, اندوهگین, صبحدم, غبار, نوشین, گشاید, بگرمی, درون, آنم, آتشین, پاره, بسرد, مهری, باد, فیض, بخشی, ابر, چگونه, لاف, محبت, زنی, لاله, دلی, داغدار, کجا, صحبت, پاکان, رسی, بسان, شبنم, اشکبار, بشام, جدایی, طاقتی, میرود, دستم, صاحبدلان, خدا, چهارم, سفال, شکــــم, هنـر, ندارد, بســــازد, نبــــود, دلبـر, همخوابه, نبُـــوَد, بالش, آکَنــــده, پَــــــر, خــواب, تـــوان, کـرد, زیر, سـر, شکیبــد, تماشـای, گــُل, نســرین, دماغ, تواند, عمـر, نشنـــــود, چنــــگ, نـی, سماط, بنشستی, واجب, خدمتش, برخاست, ملــوک, اشارت, توقع, کرم, مردان, نمک, موافقت, شیـــخ, رضا, اجابت, دعوت, سنت, عذر, قدومش, عابد, برجست, کنارش, گرفت, تلطـــف, ثنا, غایب, اصحاب, شیخ, چندین, ملاطفـــت, پادشه, کردی, خلاف, عــــادت, دیگـــر, ندیدم, نشنیده, گفتــــه, بگـــــــذار, پادشــــاهی, کـن, گردن, طمع, هرکه, سئوال, گشــاد, بمیــــــرد, نیازمنـد, بُود, درویشی, شنیدم, غاری, جهانیان, اغنیا, شوکت, هیبت, نمانده, احوال, انسان, شکمش, صیاد, دجله, نگیــــرد, ماهـــی, خشک, نمیرد, برادران, نبود, همچنان, مانده, صیادان, خوردند, ملامتش, کردند, صیدی, دامت, ندانستی, نگاه, داشتن, ماهــــــی, آوردی, ببرد, غلامی, غلام, ببــرد, صیادی, ضعیف, قوی, طاقت, حفظ, نداشت, براو, غالب, دستش, ربود, برفت, السماءِ, رزقــــــکم, توعدون, یازدهم, سعـــــــدی, گلــی, چمن, کمیــــنه, سعــــدیش, خار, شراب, خورده, ســــاقی, جام, صـافی, ضرورتســــــت, درد, ســــر, خمار, صبـــوری, کشیـــد, جور, عدو, صبــــور, نباشــــم, جـــور, جفا, سیرگشت, مردی, جفـــای, زنم, گــر, مردوار, آستیـــن, عقل, برم, قــرار, قوتــــی, توانم, کناره, جستــــــن, قدرتی, شوخیش, کنــار, زمانــــــه, فراق, کشـــــــــم, طاقتــــی, ندارم, کـــدام, بمیرم, آرزوی, باشم, نوزدهم, درویشـــان, گلســــــتان, سعدی, گرت, خدابینی, ببخشنـد, نبینی, هیچکس, عاجز, نبیــــند, مدعی, خویشتن, پــــرده, پنـــــدار, پیـــــش, بخفتـــی, بـــِه, پوستین, مردم, افتی, شبــــی, خدمت, رحمةالله, علیه, بودم, نبســـته, مصحف, کنــــار, گرفتــــه, طایفه, گـــرد, خفتـــه, گفتـــم, اینــــان, نمــــی, گــــانه, بگذارد, غفلــــت, برده, گویی, نخفتــــه, مرده, دارم, ایام, طفولیت, متعبد, بودمی, خیز, مولع, زهد, پرهیـــز, حکایت, بیستم, سیاسی, نشویم, فکر, نشدیم, آسمان, گرفته, هنوز, دنیا, بیرون, آسمانی, سرم, بهاران, خبرم, بینم, دیوارست, سخت, سیاه, نزدیک, سینه, گرداند, پروازِ, نگه, همین, قدمی, کورسویی, چراغی, قصه, پرداز, شبِ, ظلمانی, گیرد, زندانی, اینجاست, باخته, هرگز, چشمی, فراموشی, دخمه, نینداخته, اندرین, فراموش, سردش, شمعی, ِرنگینی, خاطر, انگیزد, آنجاست, تنهاست, گرید, آلود, ریزد, عزای, سال, پرستوها, جگر, سوختگان, داغ, برداغ, افزاید, پنجه, خونین, سواران, خرامنده, خورشید, بپرس, کـــِی, دره, گذرند, خوشه, بامدادان, کبوترها, پنجره, سحر, غلغله, آغازند, تماشاگه, پرواز, ببر, بشتاب, همپروازان, نگران, همپروازند, بیرق, گلگون, برافراشته, شعر, خونبار, رفیقانم, داشته, بخوان, نغمه, ناخوانده, بدون, شرح, خداحافظ, نامم, پدرم, نام, خانوادگي, يکي, اجدادم, ديگر, راهم, خودم, خواهم,

Text of the page (random words):
نسیــــــــم حکمت نسیــــــــم حکمت نامم را پدرم انتخاب کرد نام خانوادگي ام را يکي از اجدادم ديگر بس است راهم را خودم انتخاب خواهم کرد خداحافظ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم آذر ۱۳۸۸ ساعت 18 27 توسط ســـــــــروش بدون شرح ارغوان شاخه ی همخون ِ جدامانده ی من آسمان ِ تو چه رنگ است امروز آفتابی ست هوا یا گرفته ست هنوز من در این گوشه که از دنیا بیرون است آسمانی به سرم نیست از بهاران خبرم نیست آنچه می بینم دیوارست آه این سخت ِ سیاه آن چنان نزدیک است که چو بر می کشم از سینه نفس نفسم را بر می گرداند ره چنان بسته که پروازِ نگه در همین یک قدمی می ماند کورسویی ز چراغی رنجور قصه پرداز ِ شبِ ظلمانی ست نفسم می گیرد که هوا هم اینجا زندانی ست هر چه با من اینجاست رنگ ِ رخ باخته است آفتابی هرگز گوشه ی چشمی هم بر فراموشی ِ این دخمه نینداخته است اندرین گوشه ی خاموش ِ فراموش شده کز دم ِ سردش هر شمعی خاموش شده یاد ِرنگینی در خاطر ِ من گریه می انگیزد ارغوانم آنجاست ارغوانم تنهاست ارغوانم دارد می گرید چون دل ِ من که چنین خون آلود هر دم از دیده فرو می ریزد ارغوان این چه رازی ست که هر بار بهار با عزای دل ِ ما می آید که زمین هر سال از خون ِ پرستوها رنگین است وین چنین بر جگر سوختگان داغ برداغ می افزاید ارغوان پنجه ی خونین ِ زمین دامن ِ صبح بگیر وز سواران ِ خرامنده ی خورشید بپرس کـــِی بر این دره ی غم می گذرند ارغوان خوشه ی خون بامدادان که کبوترها بر لب ِ پنجره ی باز ِ سحر غلغله می آغازند جان ِ گل رنگ ِ مرا بر سر ِ دست بگیر به تماشاگه ِ پرواز ببر آه بشتاب که همپروازان نگران ِ غم ِ همپروازند ارغوان بیرق ِ گلگون ِ بهار تو برافراشته باش شعر ِ خونبار ِ منی یاد ِ رنگین ِ رفیقانم را بر زبان داشته باش تو بخوان نغمه ی ناخوانده ی من ارغوان شاخه ی همخون ِ جدامانده ی من اینجا ما قرار بود سیاسی نشویم فکر کنم که نشدیم هوشنگ ابتهاج نوشته شده در جمعه بیستم آذر ۱۳۸۸ ساعت 1 40 توسط ســـــــــروش حکایت یاد دارم که در ایام طفولیت متعبد بودمی و شب خیز و مولع زهد و پرهیـــز شبــــی در خدمت پدر رحمةالله علیه نشسته بودم و همه شب دیده بر هم نبســـته و مصحف عزیز در کنــــار گرفتــــه و طایفه ای گـــرد ما خفتـــه پدر را گفتـــم از اینــــان یکی سر بر نمــــی دارد که دو گــــانه ای بگذارد چنان خواب غفلــــت برده اند که گویی نخفتــــه اند که مرده اند گفت جان پدر تو نیز اگر بخفتـــی بـــِه از آن که در پوستین مردم افتی نبیــــند مدعی جز خویشتن را که دارد پــــرده پنـــــدار در پیـــــش گرت چشم خدابینی ببخشنـد نبینی هیچکس عاجز تر از خویش گلســــــتان سعدی باب دوم در اخلاق درویشـــان نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم آذر ۱۳۸۸ ساعت 0 40 توسط ســـــــــروش در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم غم زمانــــــه خورم یا فراق یار کشـــــــــم به طاقتــــی که ندارم کـــدام بار کشــــم نه قوتــــی که توانم کناره جستــــــن از او نه قدرتی که به شوخیش در کنــار کشم نه دست صبـــــر که در آستیـــن عقل برم نه پای عقــــل که در دامن قــرار کشــــم ز دوستان به جفا سیرگشت مردی نیست جفـــای دوست زنم گــر نه مردوار کشـم چو می توان به صبـــوری کشیـــد جور عدو چرا صبــــور نباشــــم که جـــور یار کشـم شراب خورده ســــاقی ز جام صـافی وصل ضرورتســــــت که درد ســــر خمار کشـم گلــی چو روی تو گر در چمن به دست آید کمیــــنه دیده سعــــدیش پیش خار کشم سعـــــــدی نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آذر ۱۳۸۸ ساعت 18 8 توسط ســـــــــروش و فی السماءِ رزقــــــکم و ما توعدون صیادی ضعیف را ماهی قوی به دام اندر افتاد طاقت حفظ آن نداشت ماهی براو غالب آمد و دام از دستش در ربود و برفت شد غلامی که آب جوی آرد آب جوی آمد و غلام ببــرد دام هر بار ماهــــــی آوردی ماهی این رفت و دام ببرد دیگر صیادان دریغ خوردند و ملامتش کردند که چنین صیدی در دامت افتاد و ندانستی نگاه داشتن گفت ای برادران چه توان کردن مرا روزی نبود و ماهی را همچنان روزی مانده بود صیاد بی روزی در دجله ماهی نگیــــرد و ماهـــی بی اجل بر خشک نمیرد گلســـــتان سعـــــدی باب سوم در فضیلت قناعت نوشته شده در جمعه ششم آذر ۱۳۸۸ ساعت 16 8 توسط ســـــــــروش اندر احوال انسان و شکمش درویشی را شنیدم که به غاری در نشسته بود و در بر وی از جهانیان بسته و ملوک و اغنیا را در چشم او شوکت و هیبت نمانده هرکه بر خود در سئوال گشــاد تا بمیــــــرد نیازمنـد بُود آز بگـــــــذار و پادشــــاهی کـن گردن بی طمع بلند بُوَد یکی از ملــوک آن طرف اشارت کرد که توقع به کرم اخلاق مردان چنین است که به نمک با ما موافقت کنند شیـــخ رضا داد به حکم آنکه اجابت دعوت سنت است دیگر روز ملک به عذر قدومش رفت عابد از جای برجست و در کنارش گرفت و تلطـــف کرد و ثنا گفت چون غایب شد یکی از اصحاب گفت شیخ را که چندین ملاطفـــت امروز با پادشه که تو کردی خلاف عــــادت بود و دیگـــر ندیدم گفت نشنیده ای که گفتــــه اند هر که را بر سماط بنشستی واجب آمد به خدمتش برخاست گوش تواند که همه عمـر وی نشنـــــود آواز دف و چنــــگ و نـی دیده شکیبــد ز تماشـای باغ بی گــُل و نســرین بسر آرد دماغ ور نبُـــوَد بالش آکَنــــده پَــــــر خــواب تـــوان کـرد خَزَف ۱ زیر سـر ور نبــــود دلبـر همخوابه پیش دست توان کرد در آغوش خویش وین شکــــم بی هنـر پیچ پیچ صبـــــر ندارد که بســــازد به هیچ ۱ خَزَف سفال گلســـــتان سعـــــدی باب سوم در فضیلت قناعت نوشته شده در چهارشنبه چهارم آذر ۱۳۸۸ ساعت 21 32 توسط ســـــــــروش دل میرود ز دستم صاحبدلان خدا را تو را خبر ز دل بی قرار باید و نیست غم تو هست ولی غمگسار باید و نیست اسیر گریه ی بی اختیار خویشتنم فغان که در کف من اختیار باید و نیست چو شام غم دلم اندوهگین نباید و هست چو صبحدم نفسم بی غبار باید و نیست مرا ز باده نوشین نمی گشاید دل که می بگرمی آغوش یار باید و نیست درون آتش از آنم که آتشین گل من مرا چو پاره ی دل در کنار باید و نیست بسرد مهری باد خزان نباید و هست به فیض بخشی ابر بهار باید و نیست چگونه لاف محبت زنی که از غم عشق ترا چو لاله دلی داغدار باید و نیست کجا به صحبت پاکان رسی که دیده تو بسان شبنم گل اشکبار باید و نیست رهی بشام جدایی چه طاقتی است مرا که روز وصل دلم را قرار باید و نیست رهی معیـــــری نوشته شده در جمعه بیست و نهم آبان ۱۳۸۸ ساعت 11 29 توسط ســـــــــروش اندر احوالِ دولت پایـــــدار حکیــــــمی دعــــــا کــرد بر کیــــــقبـاد که در پادشـــــاهی زوالـــــت مباد بزرگــــــی درین خــــــرده بر وی گرفـت که دانا نگــوید محال ای شگفت که در تخــــت و ملـــــکش نیــــامد زوال ز فرزانه مـــــردم نزیبـــــد محــــال که را جـــــاودان مــــــاندن امیــد مانـــد تو دیدی کسی را که جاویـــد ماند چنیــــن گفت فـرزانـــه هــوشــمنـــــــد که دانا نگویــــد سخــــن ناپسنـد مـــــر او را نه عمـــــر ابــــد خواستــــم به توفیــــق خیــرش مدد خواستم کـه گــــــر پارســــــا باشــد و پاکـــــرو طریقـــــت شناس و نصیحت شنو ازین ملــــک روزی کــــه دل بـــر کَنَـــــد ســــــرا پـــــرده در ملک دیگر زند پس این مملـکــــت را نباشـــــــد زوال ز ملکی به ملـــکی کند انتقــــال ز مرگـــــش چه نقصــان اگر پارساسـت که در دنیی و آخرت پادشــــاست کسی را که گنج ست و فرمان و جِیش جهانداری و شرکت و کام و عیش گرش سیـــــــــرت خوب و زیبـــــــــا بُوَد همــــه وقت عیشـــــش مهیا بود و گـــــــر زورمنـــــدی کنــــد با فقیــــــر همیــــن پنــج روزش بُوَد دار و گیر چــــــو فرعـــــون ترک تبــــــــاهی نکرد به جــــز تا لبِ گور شـــاهی نکرد بوستان سعــــــدی باب اول در عدل و تدبیر و رآی نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم آبان ۱۳۸۸ ساعت 0 18 توسط ســـــــــروش بگذار تا مقابل روی تو بگـــــــذریم نشـــــود فـــاش كسـي آنچه ميان من و تو ست تا اشــــارات نظــــر نامه رســـــان من و توســـت گوش كـــــن با لب خامــــوش سخــــن مي گويم پاسخــــــم گـــو به نگاهي كه زبان من و توست روزگــــاري شــــد و كــــس مــرد ره عشـق نديد حاليـــا چشــــم جهـــاني نگــــران من و توسـت گـــر چـــه در خلــــوت راز دل مــــا كس نرسيـــد همـــــه جا زمزمه عشــــق نهـــان من و توسـت گو بهــــار دل و جــــــان باش و خزان باش ار نـه اي بســـا باغ و بهـــــاران كه خزان من و توســت اين همـه قصـــه فـــــردوس و تمنـــــاي بهشــت گفت و گوئي و خيـــالي ز جهــان من و توســــت نقــــش ما گــو ننــــــگارند به ديبــــــاچه عقــــل هر كجا نامــه عشــق است نشان من و توسـت ســـايه ز آتشــــكده ماست فـــــروغ مـه و مهـــر وه ازين آتــش روشن كه به جان من و تـوســــت هوشنگ ابتهاج سایه نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آبان ۱۳۸۸ ساعت 1 5 توسط ســـــــــروش حرف حساب هندویی نفت اندازی ۱ همی آموخت حکیمی گفت ترا که خانه نیست ۲ بازی نه اینست تا ندانی که سخن عین صوابست مگوی و آنچه دانی که نه نیکوش جوابست مگوی ۱ نفت اندازی آتشبازی ۲ ترا که خانه نیست ني اين است از نِي ساخته شده است نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان ۱۳۸۸ ساعت 23 58 توسط ســـــــــروش فریاد از عشـــق فــــــــریاد ز عشـــــــق وا فریادا کــارم به یکی طرفه نگــــــار افتادا گر دادِ منِ شکســـــته دادا دادا ور نه من و عشق هر چه بادا بادا ابوسعید ابوالخیر نوشته شده در سه شنبه چهاردهم مهر ۱۳۸۸ ساعت 21 50 توسط ســـــــــروش رسم عاشــــقی زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست پیرهـــن چاک و غزل خوان و صراحی در دست نرگســـــش عربده جوی و لبش افسوس کنان نیم شب دوش به بالیــــــــن من آمد بنشست ســــــر فــرا گوش من آورد به آواز حـــــــــــــزین گفت ای عاشـــــق شـوریده من خوابت هست عاشقـــــی را که چنیـــــن باده شبگیـــــر دهند کافـــــــر عشـــــق بود گر نشــــــــود باده پرست برو ای زاهـــــــد و بر دردکشــــــان خــــــرده مگیر که ندادند جـــــــز این تحفــــــه به ما روز الســـت آن چه او ریخــــت به پیــــمانه ما نوشیــــــــــدیم اگر از خمــــــر بهشـــــت است و گـر باده مسـت خنـــــده جـــام مــی و زلف گــره گیـــــــر نگـــــار ای بســــــا توبه که چــــون توبه حافظ بشکست نوشته شده در جمعه دهم مهر ۱۳۸۸ ساعت 21 21 توسط ســـــــــروش فـــــــراغ یار اگر تو فارغـــــی از حـــال دوستـــان یارا فراغــت از تو میســـر نمی شـود ما را تو را در آیینه دیدن جمـال طلعت خویـش بیان کنـــد که چــه بودست نا شکیبا را بیا که وقت بهارست تا مـن و تو به هــم به دیگــــران بگـــذاریم باغ و صحــــرا را به جای سرو بلند ایســتاده برلب جــوی چرا نظــــر نکنــــی یار ســــــــرو بالا را شمایلی که در اوصاف حسـن ترکیبــش مجــــــال نطــــق نمـــاند زبـــان گویا را کـــه گفــت در رخ زیبــا نظـر خطا باشــد خطــــا بـود که نبینـــــند روی زیبـــــا را به دوستی که اگر زهر باشد از دســتت چنـــان به ذوق ارادت خورم که حلوا را کســی ملامت وامــق کنـــد بـه نادانـی حبیــــب من که ندیدست روی عذرا را گرفتـــم آتش پنـــهان خبـــر نمـــی داری نگـــاه می نکنـــــی آب چشــم پیدا را نگفتــمت که به یغـــــما رود دل سعــدی چو دل به عشــق دهی دلبران یغما را هنــوز با همـــه دردم امیـــد درمانســـت که آخـــــری بـــود آخـــر شبان یلــدا را نوشته شده در دوشنبه ششم مهر ۱۳۸۸ ساعت 23 56 توسط ســـــــــروش شعری از مولانا آمده ام که تا به خود گوش کشـــــان کشانمت بی دل و بی خودت کنم در دل و جان نشانمت آمده ام بهار خوش پیــــــــــش تو ای درخت گل تا که کنار گیرمت خوش خوش و می فشانمت آمده ام که تا تو را جــــــــلوه دهم در این سرا همچو دعای عاشـــــقان فوق فلـــک رسانمت آمده ام که بوسه ای از صنــــــــمی ربوده ای باز بده به خوشــــــدلی خواجه که وا ستانمت گل چه بود که کــــل توئی ناطق امر قل توئی گر دگری نداندت چون تو منــــــــــی بدانمت جان و روان من توئی فاتــحه خوان من توئی فاتحه شو تو یکســــری تا که به دل بخوانمت صیـــــد منی شکار من گرچه ز دام جسته ای جانب دام باز رو ور نروی برانمـــــــــــــــــت شیــــــــر بگفت مر مرا نادره آهوئـــــــــی برو در پـــــــــی من چه می دوی تیز که بر درانمت زخــم پذیر و پیشـــــــــرو چون سپر شجاعتی گوش به غیــــــــر زه مده تا چو کمان خمانمت از حد خاک تا بشـــــــــــر چند هزار منزل است شهر به شهـــــــــــر بردمت بر سر ره نمانمت هیچ مگــــــو و کف مکن سر مگشای دیگ را نیک بجــــــــوش و صبر کن زآنکه همی پزانمت گوی منــــــی و می دوی در چــــوگان حکم من در پی تو همـــــــــی دوم گرچه که می دوانمت مولانا نوشته شده در چهارشنبه یکم مهر ۱۳۸۸ ساعت 1 48 توسط ســـــــــروش راز داری هر آن سِرّی که داری با دوست در میان منِــه چه دانی که وقتی دشمــــن گردد و هر گــزندی که توانی به دشمن مرســــان که باشــد که وقتـــی دوست شود رازی که نهـــــان خواهی با کـــس در میــــان منِه و گرچه دوست تو مخلـــص باشــد که مر آن دوست را نیز دوستان مخلص باشند همچنین مسلسل خامشــی بِه که ضمیر دل خویش با کسی گفتن و گفتن که مگوی ای سلیــــم آب ز سرچشمه ببند که چو پر شــد نتوان بستن جوی سخنـــی در نهــــان نبـــــاید گفت که بـــر انجــمــن نشـــــــاید گفت نوشته شده در دوشنبه سی ام شهریور ۱۳۸۸ ساعت 0 31 توسط ســـــــــروش رمضـــــــان می رود اما اين دهان بستـــــي دهـــــاني باز شد تا خورنده لــقمـــــه هاي راز شـــد لب فرو بند از طعــــــام و از شــــــراب سوي خــــوان آسمــاني کن شتاب گر تو اين انبـــــــان ز نـان خالـي کنـي پر ز گوهـــرهاي اجلالــــــي کنــی طفل جان از شيـــــــر شيــطان باز کن بعد از آنــش با ملـــــک انبـــــاز کن چند خوردي چرب و شيـــــرين از طعام امتحان کن چند روزي در صيـــــــــام چند شبـــــها خواب را گشـــــتي اسير يک شبـــي بيـــــدار شـو دولت بگير نوشته شده در جمعه بیست و هفتم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 23 25 توسط ســـــــــروش عمر و مال مال از بهر آسایش عمرست نه عمر از بهر گرد کردن مال عاقلی را پرسیدند نیک بخت کیست و بد بختی چیست گفت نیکبخت آن که خورد و کِشت و بدبخت آن که مُرد و هِشت مکن نمـــــاز بر آن هیچ کس که هیچ نکرد که عمر در سر تحصیل مال گرد کرد و نخورد نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 10 13 توسط ســـــــــروش یاد خـــــــدا عابدی را پادشـــاهی طلــب کرد اندیشـــید که داروی بخـورم تا ضعــیف شوم مگـر اعتقـــادی که دارد در حق من زیادت کند آورده اند که داروی قاتل بخـــورد و بمرد آنکه چون پسته دیدمش همه مغز پوست بر پوست بود همچو پیاز پارســــایان روی در مخــــــــــــلوق پشـــت بر قبــــله می کنند نماز چو بنـــده خـــدای خویـــش خواند بایــــد کـــه به جــــز خـــدا نداند نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 20 3 توسط ســـــــــروش هنگام مرگ دست و پا بریده ای هزار پایی بکشت صاحبدلی بر او گذر کرد و گفت سبحان الله با هزار پای که داشت چون اجلش فرا رسید از بی دست و پایی گریختن نتوانست چو آید ز پـــی دشمن جان ستان ببنـــد اجـــل پای اسب دوان در آندم که دشــــمن پیاپی رسید کمان کیــــانی بشاید کشید نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 19 24 توسط ســـــــــروش گذر عمر یکی از ملوک عرب رنجور بود در حالت پیری و امید زندگانی قطع کرده که سواری از در درآمد و بشارت داد که فلان قلعه را به دولت خداوند گشادیم و دشمنان اسیر آمدند و سپاه و رعیت آن طرف جملگی مطیع فرمان گشتند ملک نفسی سرد بر آورد و گفت این مژده مرا نیست دشمنانم راست یعنی وارثان مملکت بدین امید بسر شـــد دریغ عمر عزیز که آنچه در دلم است از دلم فراز آید امید بسته برآمد ولی چه فایده زانک امید نیست که عـمر گذشته باز آید ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ کوس رحلت بکوفت دست اجل ای دو چشم وداع سر بکنید ای کف دست و ســــاعد و بازو همه تودیـــع یک دگــر بکنید روزگارم بشــــد به نــــــــــادانی من نکردم شـــما حذر بکنید عارف بزرگ ابو سعید ابوالخیر در این باره می گوید هنگام سپیده دم خروس سحری دانی که چرا همی کند نوحه گری یعنی که نمودند در آییـــــنهء صبح کز عمر شبی گذشت و تو بیخبری نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 1 31 توسط ســـــــــروش مطالب قدیمی تر ای نور چشم من سخنی هست گوش کن چون ساغرت پر است بنوشان و نوش کن در راه عشق وسوسه اهرمن بسی ست پیش آی و گوش دل به پیام سروش کن بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق خواهی که زلف یار کشی ترک هوش کن خانه آرشیو وبلاگ عناوین نوشته ها نوشته های پیشین ۱۳۸۸ ۰۹ ۱ ۱۳۸۸ ۰۹ ۳۰ ۱۳۸۸ ۰۸ ۱ ۱۳۸۸ ۰۸ ۳۰ ۱۳۸۸ ۰۷ ۱ ۱۳۸۸ ۰۷ ۳۰ ۱۳۸۸ ۰۶ ۱ ۱۳۸۸ ۰۶ ۳۱ ۱۳۸۸ ۰۵ ۱ ۱۳۸۸ ۰۵ ۳۱ پیوندها عبدالجبار کاکایی رواق جایی میان ابرها حال خوب سرزمین کوچکم روح الله احمدی پلخمون ادب گاه حمیـــــدالـــــدوله دودِ عود blogfa com