Meta tags:
description=لولی‌وش;

Headings (most frequently used words):

در, بود, خالی, بانو, زاده, شو, از, لولی, وش, سال, سیاهِ, صفر, چهار, به, جای, یک, پُست, دیرهنگام, بابونه, ها, آستانهٔ, سی, سالگی, که, خدا, غایب, مشامش, بوی, لغزش, ایمان, ام, این, چنین, باشکوه, دار, را, برپا, کرده, بودند, هر, کلمه, خاطراتی, عبــور, پیوندها, بایگانی, ماهانه,

Text of the page (most frequently used words):
بود (31), زندگی (23), این (16), های (14), برای (12), است (12), کرده (12), بشتاب (12), صدای (12), بوی (11), بودم (10), تمام (9), دار (9), برپا (9), حالا (9), خودم (8), نمی (8), #بابونه (8), بهمن (7), فروردین (7), ۱۳۹۳ (7), وبلاگ (7), جایی (7), اما (7), زاده (7), بانو (7), دلم (7), آبان (6), تیر (6), ۱۳۹۵ (6), ۱۳۹۸ (6), ۱۴۰۰ (6), سال (6), شده (6), خیلی (6), گلوله (6), مرگ (6), خالی (6), دوید (6), زندان (6), ۱۳۹۲ (5), نوشتم (5), چقدر (5), شعر (5), انسان (5), هایی (5), اند (5), بودند (5), هایم (5), خواب (5), پدر (5), شهریور (4), ۱۳۹۴ (4), اردیبهشت (4), سالگی (4), خورشید (4), هیچ (4), دوباره (4), پیش (4), امید (4), خدا (4), حتما (4), یکی (4), عمو (4), زده (4), لولی (3), اسفند (3), خرداد (3), ۱۳۹۷ (3), ۱۴۰۱ (3), ۱۴۰۴ (3), فهمیدم (3), کنم (3), کردم (3), نیست (3), قصه (3), زمین (3), همه (3), لحظه (3), عشق (3), کلمه (3), آدمی (3), خلق (3), روزهای (3), داد (3), دید (3), خوب (3), دست (3), شنبه (3), چنین (3), رفتم (3), بردشان (3), خان (3), عجیب (3), یاد (3), باید (3), هزار (3), کشف (3), خاطراتی (2), آذر (2), مهر (2), مرداد (2), ۱۴۰۲ (2), ۱۴۰۳ (2), آنچه (2), توضیحات (2), وقتی (2), هجده (2), ساله (2), شعرهایی (2), زمان (2), نوشتن (2), بدون (2), دردسر (2), باشد (2), بیشتر (2), درست (2), نکند (2), گاه (2), بعدا (2), همین (2), هستند (2), چیزی (2), آسمان (2), نگران (2), هستم (2), کهنه (2), شعرهای (2), انگار (2), روز (2), صبح (2), جاری (2), شوند (2), زایش (2), حضور (2), خیال (2), مرد (2), شوق (2), دوشنبه (2), گرسنه (2), زوزه (2), عافیت (2), خصم (2), نشسته (2), کند (2), سوی (2), گرفته (2), چشم (2), تصور (2), بزرگ (2), هایت (2), حتی (2), جیر (2), تنهایی (2), بشکند (2), جوانه (2), بیست (2), گریوه (2), وحشی (2), فروهشته (2), باشکوه (2), جمعه (2), ایستاده (2), گندم (2), نان (2), دیگر (2), ببین (2), عمری (2), مشامش (2), لغزش (2), ایمان (2), تکه (2), خون (2), بوسه (2), گویی (2), لااا (2), غایب (2), زندانبان (2), کردنی (2), مادر (2), شنگول (2), بچه (2), خواست (2), آمد (2), هنوز (2), ولی (2), ترسم (2), تواند (2), بار (2), روزهایی (2), برایشان (2), طلایی (2), دیده (2), آستانهٔ (2), همان (2), چند (2), همیشه (2), شقایق (2), عبور, آرشيو, ۱۳۹۶, بایگانی, ماهانه, بهاره, نوروزی, محمدعلي, حسنلو, پیوندها, انتشار, یادداشت, نظراتم, البته, ساختم, قبلی, فیلتر, اینجا, قرار, شخصی, نظراتی, ترجیحا, غیرسیاسی, سنم, یادگیری, خواندن, مهمتر, طرفی, حرفی, نداشتم, لذا, تبدیل, منشتر, اوایل, جدی, دنبال, عوض, مدتی, اصلا, مهم, گویم, بالاخره, گذر, تنها, تصاویر, ثبت, ذهنم, عکس, یادگاری, نوشته, موجودی, غمگین, رنگین, کمان, شکسته, شانه, خسته, کشد, خاموشی, پیشانی, چروکیده, ماسیده, گویند, نجات, دهد, باور, مشوش, اقاقی, سرپناهی, خشکند, واژه, هرگز, نخواهم, نوشت, موجود, غمگینی, عبــور, قدیمی, میرد, شود, آنتونیو, گرامشی, وقت, اذان, مسیح, حامله, بودی, جنون, رسند, بازی, وجود, انتزاعی, سوژه, خود, تقدس, کنند, مثل, شمشیر, برند, میرانند, رانند, غزوه, اندامت, تراژدیِ, دردهایم, هیچِ, مداوم, دیالکتیکِ, نبودنت, بودنت, شدنم, لبخند, بزن, فهماندی, چطور, پنجم, مبارزه, تفکیک, ناپذیر, میهن, جزنی, طلوعی, توفیری, سیاه, کشند, قبیح, پیمان, فروختندت, گلوی, بریدیمت, ناباورانه, هجوم, پاییز, چون, نگاه, جنگل, تشنه, نیستی, سرد, گرمای, دوم, خالیست, روزهایم, دهی, هایش, چگونه, شتافت, خویش, افکنده, تباهی, جهانی, آنقدر, بیند, سقوط, مهیب, پسرت, آغوش, بچگی, عاطفه, شبی, تپه, اوین, موهایم, بلوط, تنم, یاس, صدایم, کودکانت, دقیقه, نخوا, هیچکس, حشره, کشیدند, زدی, چهارم, مادربزرگ, سرزمین, نعش, فرزندانی, خلقتشان, وار, نمود, اعماق, دردهای, پنهان, قیمت, زیستنم, قربانگاه, برم, عزای, گریم, دهم, طلوع, نماز, بپذیر, موذن, آمدنت, باشم, تلخ, کام, بگذار, جویبار, آخری, شوم, آواهای, روستا, حروف, سرود, مقدس, هجا, پاهای, مست, دنیا, حسرت, قرص, اینطور, کودک, نوپا, مکدر, جیب, رویش, محبت, چیدیم, کران, درو, کردیم, هفتم, داسش, ظلمت, بادآلود, چشمش, سیاهی, برگ, بوران, گوشش, جیغ, رازآلود, ناگهان, شنیده, شکافتن, روییده, اشک, عرقش, تجسم, جسمش, خشکیدن, انجیری, یادگار, گردن, خاتون, منتهای, خواهش, وصلت, ساقه, پیچک, عور, درختی, دور, خاک, برآوردن, لمس, اندام, گرم, نور, مهیبی, بعد, دلش, خانه, تنگ, نمانده, یکشنبه, ششم, حرف, زدم, کلمات, آواز, شدند, هام, آوا, چیز, مفهوم, غریبی, دیوانه, شکنجه, اعدام, عموها, قهرمان, کودکی, نکردم, گفت, پدرش, سواری, آدم, وسط, مسخره, قصهٔ, منگول, نبودم, بروم, توی, فیلم, نبود, پامچال, موش, مدرسه, رفتند, بغل, نکنم, اینکه, چرا, کتک, خوردم, زجه, علاقه, کلید, رفت, پشت, کوه, ماندم, دلی, چهارشنبه, یکم, دارم, ترسیدن, گرفتیم, امیدبخش, شروع, وحشت, رویا, ماند, کابوس, باورنکردنی, واقعیت, بیاورد, هایمان, خام, جنگید, کمتر, دلخوش, اولین, جوانی, سرشار, منتظر, رسیدن, نقشه, داشتم, منتظرم, فقط, خوابی, تعبیرش, رنگی, شانزدهم, سنگر, خیابان, بالاتر, بنا, کنیم, راستی, شناسند, آسمانی, ستارهٔ, همنشین, حزنم, چاره, نفرینشان, ابد, بترساند, ترسیدم, بال, نرمشان, هیچوقت, چیدم, شلیک, لشکر, گاهی, مبدا, رگبار, خشم, مانست, سان, نهری, میان, بهار, نهم, ضعیف, شاعری, طاقت, بیاورم, پنجشنبه, هشتم, جای, پُست, دیرهنگام, روزی, هفت, ستاره, هفده, نفت, ایران, گذشته, یازدهم, سیاهِ, صفر, چهار, داستان, عناوین, آرشیو, صفحه, اصلی,

Text of the page (random words):
لولی وش لولی وش صفحه اصلی آرشیو عناوین آر اس اس داستان چشم هایت سال سیاهِ صفر چهار ر ح شنبه یازدهم بهمن ۱۴۰۴ صد و هفده سال از کشف نفت در ایران گذشته است سی و هفت سال از کشف ستاره و چند روزی از کشف آدمی ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ به جای یک پُست دیرهنگام ر ح پنجشنبه هشتم شهریور ۱۴۰۳ از آن ضعیف تر بودم که شاعری را طاقت بیاورم بابونه ها ر ح دوشنبه بیست و نهم خرداد ۱۴۰۲ خون شقایق های وحشی نهری میان بوی بابونه های بهار زده بود آن سان رگبار خشم چقدر به صدای پدر می مانست گاهی مبدا گلوله ها را گم می کردم شلیک من بود یا لشکر خصم هیچوقت شقایق ها را نمی چیدم می ترسیدم بال های نرمشان که بشکند نفرینشان تا ابد خواب هایم را بترساند اما بی چاره بابونه همیشه همنشین حزنم بود همیشه ستارهٔ طلایی بود بر آسمانی که خورشید را می دید و نمی دید راستی بابونه ها صدای پدر را چقدر می شناسند می ترسم سنگر را باید چند خیابان بالاتر بنا کنیم ۱۴۰۱ در آستانهٔ سی سالگی ر ح جمعه شانزدهم اردیبهشت ۱۴۰۱ اولین بار که در این وبلاگ می نوشتم جوانی بودم هجده ساله سرشار از امید و منتظر رسیدن روزهایی نو روزهایی که برایشان هزار نقشه داشتم و هزار خواب طلایی برایشان دیده بودم حالا در آستانهٔ سی سالگی ایستاده ام و حالا عجیب است که هنوز منتظرم ولی حالا فقط یک خواب دیده ام برای همان انسان و این بار خوابی که تعبیرش همان هزار خواب رنگی است عجیب است که هنوز امید دارم ولی عجیب نیست که حالا خیلی بیشتر می ترسم این ترسیدن را زندگی خیلی خوب به ما یاد داد یاد گرفتیم هر آنچه امیدبخش است می تواند شروع وحشت باشد هر چه به رویا می ماند می تواند کابوس هایی باورنکردنی را به واقعیت بیاورد حالا خوب یاد گرفته ام که خیال هایمان خام بود خیلی باید جنگید و خیلی کمتر باید دلخوش بود که خدا غایب بود ر ح چهارشنبه یکم دی ۱۴۰۰ با خودم حرف می زدم کلمات یکی یکی آواز می شدند تنهایی هام یکی یکی آوا لا لااا لا لااا لا لا لا و من خودم شعر بودم برای خودم و من خودم خدا بودم برای خودم و من خودم پدر بودم برای خودم که شعر همه چیز بود که خدا غایب بود که پدر زندانبان که زندگی زندان و زندان چه مفهوم غریبی بود عمو زندان بود عمو در زندان دیوانه شده بود عمو در زندان شکنجه شده بود عمو در زندان اعدام شده بود و چقدر عموها قهرمان قصه ها بودند قصه هایی که آب می بردشان می بردشان تا تمام کودکی کردنی که نکردم می بردشان تا تمام زندگی کردنی که که مادر بزرگ می گفت پدرش چه سواری بود با یک تیر دو آدم خان را زده خان را زده خان را زده و آن وسط چقدر مسخره می شد که قصهٔ شب شنگول و منگول بود من شنگول نبودم اما دلم پر از بوی بابونه بود من بچه بودم دلم می خواست بروم توی فیلم ها جایی که پدر زندانبان نبود جایی که پامچال می دوید جایی که حتی موش ها مدرسه می رفتند من بچه بودم دلم می خواست عشق مادر را بغل کنم شک نکنم به اینکه چرا وقتی کتک می خوردم صدای زجه اش نمی آمد اما انگار علاقه می دوید صدای کلید که می آمد می رفت پشت کوه ها من می ماندم و دلی که پر از بوی بابونه بود در مشامش بوی لغزش ایمان بود ر ح یکشنبه ششم تیر ۱۴۰۰ فروهشته داسش را در ظلمت بادآلود می دوید و در چشمش سیاهی برگ های جاری بر بوران بود می دوید و در مشامش بوی لغزش ایمان بود می دوید و در گوشش صدای جیغ های رازآلود حتما صدای مرگ را ناگهان شنیده بود حتما صدای شکافتن این تکه زمین که هر تکه روییده بر اشک و خون و عرقش بود تجسم دوباره ی جسمش بود حتما صدای خشکیدن انجیری که یادگار بوسه ای بر گردن خاتون بود بوسه ای از منتهای خواهش گویی وصلت ساقه ی پیچک به تن عور درختی دور گویی سر از خاک برآوردن جوانه ی گندم به لمس اندام گرم نور حتما صدای مرگ صدای مهیبی بود که چنین می دوید بعد از این همه سال حالا دلش برای خانه تنگ شده بود حالا که دیگر چیزی نمانده است خالی ام بانو خالی ر ح شنبه هفتم فروردین ۱۴۰۰ ۱ من با پاهای دق کرده مست رفتم تا ته دنیا را رفتم تا جایی که دیگر حسرت یک قرص نان اینطور خواب هر کودک نوپا را مکدر نکند من رفتم و پر کردم از بابونه های امید جیب هایم را اما حالا دست هایم را ببین خالی ام بانو خالی عمری از رویش محبت لحظه ها را می چیدیم عمری از بی کران زندگی عشق را درو کردیم اما حالا دست هایم را ببین خالی ام بانو خالی ۲ از شوق طلوع تو به نماز صبح ایستاده خورشید من را بپذیر که موذن آمدنت باشم تلخ نشسته شب در کام زندگی بگذار جویبار آخری شوم از آواهای روستا که حروف بی صدای گندم را تا سرود مقدس نان هجا می کند این چنین باشکوه ر ح جمعه دهم آبان ۱۳۹۸ گریوه ی مادربزرگ بی سرزمین بر نعش فرزندانی که خلقتشان بابونه وار وحشی می نمود این گریوه فروهشته به شب اعماق دردهای انسان را که پنهان شوند از زندگی زندگی به قیمت مرگ من این چنین باشکوه زیستنم را به قربانگاه می برم و عزای انسان را می گریم دار را برپا کرده بودند ر ح سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۹۸ مبارزه و زندگی از هم تفکیک ناپذیر هستند میهن جزنی بی آدمی چه طلوعی ست خورشید را بی آدمی شب و روز را چه توفیری ست دار را برپا کرده اند دار را برپا کرده اند دار را برپا کرده اند به زندگی بشتاب گلوله های سیاه گرسنه زوزه می کشند به زندگی بشتاب بشتاب به من بشتاب که خلق قبیح پیمان به عافیت بشتاب که فروختندت بشتاب به زندگی به من بشتاب به زندگی من بشتاب که گلوله ی خصم بشتاب که گلوله ی خلق بشتاب که گلوله ی ما بشتاب که گلوی ما بشتاب به ما که بریدیمت دار را برپا کرده اند و من ناباورانه هجوم پاییز را چون نگاه جنگل تشنه به امید نشسته ام دلم برای حضور تو غش می کند که نیستی که زندگی بی تو نیست که تمام روزهای سرد سال را در گرمای تو سر کنم دار را برپا کرده اند و من با دل به سوی تو به زندگی با سر به سوی خدا به مرگ می دوم زندگی بدون مرگ از زندگی خالیست دار را برپا کرده بودند و او بوی زندگی می داد بانو تو بوی زندگی که گرفته است از تو روزهایم می دهی چشم هایش را تصور کن تصور کن که مرد چگونه شتافت به مرگ که خویش را چه افکنده بود تباهی جهانی که به زندگی او را بزرگ آنقدر که بود نمی دید و نمی بیند و ما عافیت و او زندگی و خلق را سقوط مهیب هیچ دار را برپا کرده بودند و پسرت بوی تو را می داد دلم برای آغوش تو تا روزهای خوب بچگی دلم برای دست هایت دلم برای روزهای عاطفه شبی که تو را به تپه های اوین موهایم بوی بلوط تنم بوی یاس و لب هایم بوی تو و صدایم و کودکانت که هیچ یک دقیقه نخوا و صدای هیچکس حتی جیر جیر یک حشره تنهایی ما را نمی بشکند دار را برپا کرده بودند گلوله های گرسنه زوزه کشیدند و تو جوانه زدی زاده شو بانو زاده شو از هر کلمه ر ح دوشنبه پنجم فروردین ۱۳۹۸ کهنه می میرد و نو زاده نمی شود آنتونیو گرامشی شعرهای من همه انگار هر روز به وقت اذان صبح دوباره جاری می شوند و تا زایش تمام مسیح هایی که تو حامله بودی در من جنون زندگی به شب نمی رسند تمام لحظه های کهنه ی عشق بازی من با وجود انتزاعی ات دوباره هر لحظه سوژه ی خود را تقدس می کنند زاده شو بانو زاده شو از هر کلمه شعرهای من درست مثل یک شمشیر می برند و می میرانند و می رانند به پیش تمام حضور تو را به پیش تا تمام غزوه های اندامت بر خیال من به پیش تا تراژدیِ تمام دردهایم که پیش تو هیچِ هیچ و زایش مداوم دیالکتیکِ نبودنت بودنت حل شدنم در تو که زاده شو بانو زاده شو از هر کلمه و تو لبخند بزن که این مرد را دوباره فهماندی چطور زندگی همین شوق است قدیمی تر خاطراتی از عبــور آنچه ۲۴ سالگی در توضیحات وبلاگ نوشتم این وبلاگ را سال ۸۹ وقتی هجده ساله بودم برای انتشار یادداشت ها و نظراتم و البته شعرهایی که می نوشتم ساختم آن زمان وبلاگ های قبلی ام فیلتر شده بود و اینجا قرار بود وبلاگ شخصی ام و جایی برای نوشتن نظراتی ترجیحا غیرسیاسی و بدون دردسر باشد از آن جایی که هر چقدر سنم بیشتر شد فهمیدم یادگیری و خواندن مهمتر از نوشتن است و از طرفی هم حرفی که دردسر درست نکند نداشتم لذا این وبلاگ تبدیل به جایی شد که گاه گاه شعرهایی که می نوشتم را منشتر کنم اوایل خیلی جدی شعر را دنبال می کردم اما بعدا زندگی خیلی عوض شد مدتی که فهمیدم اصلا این ها که می نوشتم شعر نیست اما بعدا فهمیدم مهم این است خودم به این ها شعر می گویم بالاخره در گذر زمان همین ها تنها تصاویر ثبت شده از ذهنم هستند عکس های یادگاری چیزی که ۲۰ سالگی برای توضیحات این وبلاگ نوشته بودم انسان موجودی غمگین با رنگین کمان شکسته ای که بر شانه های خسته اش می کشد با خورشید خاموشی که بر پیشانی چروکیده اش ماسیده است من تمام این قصه ها را از بر کرده ام که می گویند آسمان زمین را نجات می دهد من باور کرده ام آسمان از زمین مشوش تر است من نگران اقاقی هایی هستم که بی هیچ سرپناهی می خشکند من نگران واژه هایی هستم که هرگز نخواهم نوشت انسان موجود غمگینی ست پیوندها محمدعلي حسنلو بهاره نوروزی بایگانی ماهانه بهمن ۱۴۰۴ شهریور ۱۴۰۳ خرداد ۱۴۰۲ اردیبهشت ۱۴۰۱ دی ۱۴۰۰ تیر ۱۴۰۰ فروردین ۱۴۰۰ آبان ۱۳۹۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ فروردین ۱۳۹۸ بهمن ۱۳۹۷ آبان ۱۳۹۷ مرداد ۱۳۹۷ خرداد ۱۳۹۶ اسفند ۱۳۹۵ بهمن ۱۳۹۵ مهر ۱۳۹۵ مرداد ۱۳۹۵ تیر ۱۳۹۵ فروردین ۱۳۹۵ آبان ۱۳۹۴ مهر ۱۳۹۴ تیر ۱۳۹۴ فروردین ۱۳۹۴ اسفند ۱۳۹۳ بهمن ۱۳۹۳ آذر ۱۳۹۳ آبان ۱۳۹۳ شهریور ۱۳۹۳ تیر ۱۳۹۳ فروردین ۱۳۹۳ اسفند ۱۳۹۲ بهمن ۱۳۹۲ آذر ۱۳۹۲ آبان ۱۳۹۲ شهریور ۱۳۹۲ آرشيو لولی وش خاطراتی از عبور